ทางอารมณ์ของเถียซานเหนียงในทันที เขาจึงเอ่ยปากถามว่า “ซานเหนียง เจ้าเผชิญเรื่องยุ่งยากอะไรหรือ”
แต่เถียซานเหนียงกลับยืนนิ่งมองเขาโดยไม่พูดจา ความน้อยใจในดวงตานั้นแทบจะล้นทะลักออกมาอยู่แล้ว หลี่เต้ามิใช่บุรุษที่ไม่เข้าใจความรู้สึกของสตรี ด้วยประสบการณ์ชาติก่อนและการเคยไปเที่ยวหอนางโลมในชาตินี้ทำให้เขามีไหวพริบอยู่บ้าง ท่าทางของเถียซานเหนียงในตอนนี้ชัดเจนว่ากำลังมุ่งมาที่เขา ดังนั้นเขาจึงถามอย่างระมัดระวังว่า “ซานเหนียง เจ้ามีธุระอันใดกับข้าหรือ?”
หากเป็นสตรีที่ไม่คุ้นเคย หลี่เต้าคงไม่สนใจท่าทีของอีกฝ่าย
แต่กับเถียซานเหนียงนั้นไม่ได้ เพราะเถียซานเหนียงถือเป็นสหายสตรีที่สนิทที่สุดของเขา เมื่อได้ยินเสียงของหลี่เต้าและเห็นแววตาห่วงใยของอีกฝ่าย เถียซานเหนียงก็ไม่อาจข่มความรู้สึกในใจเอาไว้ได้อีกต่อไป นางรีบก้าวเข้าไปหาหลี่เต้าอย่างรวดเร็ว จากนั้นท่ามกลางสีหน้าตกตะลึงของหลี่เต้า นางก็ซุกใบหน้าที่แดงระเรื่อเข้ากับอ้อมอกของเขาอย่างเขินอาย ภาพนี้ทำให้หลี่ชิงเอ๋อร์ที่ซ่อนตัวอยู่ในมุมหนึ่งของโถงใหญ่ถึงกับต้องรีบเอามือปิดปากด้วยความตกใจ กลัวว่าเสียงของตนจะไปรบกวนฉากตรงหน้าเข้า
ช่างกล้าหาญเหลือเกิน!
นี่คือคำประเมินของหลี่ชิงเอ๋อร์ที่มีต่อเถียซานเหนียง ในขณะเดียวกันก็รู้สึกโชคดีที่ได้แอบดูอยู่ข้าง ๆ เช่นนี้ ไม่อย่างนั้นนางคงพลาดฉากอันน่าตื่นเต้นนี้ไปแล้ว ทางด้านหลี่เต้าหลังจากตกใจไปชั่วครู่เขาก็ได
