้สติกลับมาอย่างรวดเร็ว เนื่องจากทั้งสองคนใกล้ชิดกันอย่างยิ่ง เพียงแคสูดจมูกเบา ๆ เขาก็สัมผัสได้ถึงกลิ่นหอมอ่อนตามธรรมชาติของเถียซานเหนียง กลิ่นนั้นไม่แรงไม่อ่อนจนเกินไป แต่ทำให้เขารู้สึกหลงใหล ถึงอย่างไรเขาก็เป็นบุรุษปกติย่อมมีสัญชาตญาณตามธรรมชาติอยู่
โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อได้สัมผัสถึงรูปร่างอันงดงามไร้ที่ติของเถียซานเหนียงเช่นนี้
ทันใดนั้นเสียงของเถียซานเหนียงก็ดังขึ้นจากอ้อมอกของหลี่เต้า
“ซานเหนียงชอบท่าน”
เมื่อได้ยินคำพูดนี้ หลี่ชิงเอ๋อร์ที่กำลังแอบดูอยู่ก็อดไม่ได้ที่จะชูนิ้วโป้งให้เถียซานเหนียง นางชอบคนที่พูดจาตรงไปตรงมาเช่นนี้ ส่วนทางด้านหลี่เต้านั้นเขากลับรู้สึกงุนงงไปชั่วขณะ
ในการติดต่อมีปฏิสัมพันธ์กับเถียซานเหนียง เขาเองก็รับรู้ได้ถึงความสนิทสนมและความรู้สึกบางอย่างระหว่างทั้งคู่ แต่เขาคิดว่าความรู้สึกเช่นนี้จะต้องใช้เวลาบ่มเพาะอีกสักระยะ ไม่คิดว่าจู่ ๆ เถียซานเหนียงจะเป็นฝ่ายพูดออกมาก่อนเช่นนี้ ทำให้คนที่มีจิตใจสงบนิ่งอย่างหลี่เต้าถึงกับทำตัวไม่ถูกไปชั่วขณะ เมื่อเห็นหลี่เต้าไม่ตอบในทันที เถียซานเหนียงก็รู้สึกใจหายขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก หากเป็นเมื่อก่อนนางก็ยังพอจะค่อย ๆ หยั่งเชิงความรู้สึกของหลี่เต้าได้
แต่ตอนนี้เมื่อได้เปิดเผยความในใจออกไปแล้ว ก็คงมีแต่ต้องรอฟังคำตอบเท่านั้น หากอยู่ในสภาวะปกติเถียซานเหนียงจะยิ่งใจเย็นเมื่อต้องเผชิญกับสถานการณ์ที่ตึงเครียด แต่เมื่อต้องเผชิญห
