ออกว่าปัญหานี่เกิดจากผู้ใด เช่นเดียวกับความคิดของเถียซานเหนียง นางเองก็คาดเดาว่าฮ่องเต้คงจงใจจับคู่นางกับอูอันกงผู้นั้น เรื่องเช่นนี้นางก็ไม่อาจไปสอบถามกับฮ่องเต้โดยตรงได้
อย่างไรเสียหนังสือพิมพ์ก็แค่กล่าวว่าท่านอูอันกงชื่นชอบนาง ต้องการจะเกี้ยวนาง แต่อำนาจการตัดสินใจยังอยู่ในมือนาง ในตอนนั้นเองเสียงของจีหมิงเยว่ก็ดังขึ้นในห้วงความคิด อีกฝ่ายเอ่ยเสียงอ่อนหวานว่า “ลองดูสักหน่อยจะเป็นไรไป อย่างไรเสียดูจากประสบการณ์ของอูอันกงแล้ว เขาก็ไม่ใช่คนธรรมดา อย่างน้อยก็พอจะคู่ควรกับเจ้าอยู่”
องค์หญิงหมิงเยว่กล่าวว่า “อย่าพูดเหลวไหล ข้ามีเสี่ยวอวี่เอ๋อร์ก็พอแล้ว”
หลังกล่าวจบนางก็มองหนังสือพิมพ์แวบหนึ่งแล้วพูดต่อว่า “ไม่รู้ว่าฝ่าบาทกำลังวางแผนอะไรอยู่ แต่ตราบใดที่ยังไม่ได้พูดชัดเจนก็ยังพอพูดกันได้”
“ส่วนเรื่องที่เขียนในหนังสือพิมพ์จะจริงหรือไม่ก็ไม่สำคัญแล้ว”
“เพียงแต่ไม่รู้จะอธิบายกับซานเหนียงอย่างไร เพราะดูเหมือนนางจะชื่นชอบอูอันกงอยู่ไม่น้อย”
“ยิ่งไปกว่านั้น พวกเรายังต้องหาทางช่วยซานเหนียง หากรอจนกระทั่งรัชทายาทได้รับการแต่งตั้งอย่างแน่นอนแล้ว ก็คงยากที่จะแก้ไขได้”
แม้ว่านางจะได้รับความโปรดปรานจากฮ่องเต้เป็นอย่างมาก แต่ในวังหลังไม่สามารถยุ่งเกี่ยวกับเรื่องการเมืองได้ และนางก็เป็นเพียงองค์หญิง จึงยิ่งยากที่จะเข้าแทรกแซงในเรื่องเช่นนี้
ในตอนนั้นเองเสียงของจีหมิงเยว่ก็ดังขึ้นอีกครั้ง “หากเป็นก่อ
