้า”
เวลาหลายวันผ่านไปอย่างรวดเร็ว
วันนี้ที่จวนอูอันกง
“ท่านอูอันกง ฝ่าบาทมีพระบัญชาให้ท่านเข้าวัง”
ในลานเรือนมีขันทีในชุดขุนนางประสานมือกล่าวขึ้น
“ทราบแล้ว ข้าจะไปเตรียมตัวเข้าวังเดี๋ยวนี้” หลี่เต้าพยักหน้าตอบ แม้จะไม่รู้ว่าฮ่องเต้มีเรื่องอะไร แต่เขาก็เตรียมจะออกจากเมืองหลวงอยู่แล้ว ตอนนี้รอเพียงผู้คนจากหมู่บ้านเถาหยวนเดินทางมาถึงบริเวณเมืองหลวงก่อน เมื่อถึงเวลานั้นก็จะสามารถเดินทางไปยังดินแดนทางใต้พร้อมกันได้
สำหรับคนที่มีฐานะและตำแหน่งเช่นเขาแล้ว การจะออกจากเมืองหลวงนั้นจำเป็นต้องไปแจ้งต่อหน้าฮ่องเต้โดยตรง คราวนี้ก็พอดีเลย ขันทีพยักหน้าเบา ๆ แล้วประสานมือคำนับก่อนจากไป หลังจากขันทีจากไป หลี่ชิงเอ๋อร์และคนอื่น ๆ จึงเดินออกมาจากโถงใหญ่
“พี่ชาย ฮ่องเต้เรียกท่านไปเข้าเฝ้ามีธุระอันใดหรือ?”
ชิงเอ๋อร์เอ่ยถามขึ้น
“ไม่ทราบ แต่คงไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร”
ไม่นานนักหลี่เต้าก็แต่งกายเรียบร้อย โดยมีจิ่วเอ๋อร์คอยช่วยปรนนิบัติ
ครึ่งชั่วโมงให้หลัง ที่ห้องทรงพระอักษรในวังหลวง หลี่เต้านั่งลงบนตำแหน่งเดิมที่ไป่อวิ๋นเปียนเคยนั่ง ฮ่องเต้และจ้าวฉงก็เช่นกัน
ฮ่องเต้วางพู่กันในมือลงก่อนจะเงยหน้าขึ้นยิ้มบางพลางกล่าวว่า “อูอันกง เจ้ารู้หรือไม่ว่าวันนี้เราเชิญเจ้ามาด้วยเรื่องใด?”
หลี่เต้าส่ายหน้า “กระหม่อมไม่ทราบพะยะค่ะ”
ฮ่องเต้เอ่ยต่อ “ไม่ต้องเกร็งไป การที่เราเชิญเจ้ามาครั้งนี้ก็เพียงแค่อยากถามอะไรเจ้าสักหน่อยเ
