พระชายารองอีกสองคน แม้จะเรียกต่างกันแต่แท้จริงแล้วมีสถานะเท่าเทียมกัน เมื่อคิดถึงตรงนี้หลี่เต้าก็ขมวดคิ้วเล็กน้อย การแต่งตั้งบรรดาศักดิ์อ๋องไม่ว่าจะในราชวงศ์ใดก็ล้วนเป็นเรื่องใหญ่ แม้ว่าแคว้นต้าเฉียนจะเคยมีอ๋องต่างสกุลมาก่อน แต่ครั้งล่าสุดก็เป็นเรื่องเมื่อเกือบสองร้อยปีก่อน ฟังจากคำพูดของฮ่องเต้แล้ว หรือว่าเพื่อให้เขาแต่งภรรยาได้มากขึ้น จึงจะแต่งตั้งให้เขาเป็นอ๋องต่างสกุลเลยหรือ?
หลี่เต้าเงยหน้าขึ้นถามว่า “ฝ่าบาท คู่ครองที่พระองค์กล่าวถึงนั้นคือ…”
เขารู้สึกสงสัยว่าอะไรทำให้ฮ่องเต้รีบวาดภาพอนาคตอันยิ่งใหญ่ให้เขาเช่นนี้ เมื่อเห็นหลี่เต้าดูมีท่าทีสนใจขึ้นมาบ้าง ฮ่องเต้จึงเอ่ยปากทันทีว่า “ข้าหมายถึงบรรดาธิดาของข้า”
“ธิดา… ทั้งหลาย?”
ฮ่องเต้พลันกลอกตาใส่หลี่เต้า “เจ้าคิดอะไรอยู่ ข้าหมายถึงให้เจ้าเลือกสักคน”
เลือกมาสักคน?
เมื่อได้ยินคำพูดนี้ สิ่งแรกที่หลี่เต้านึกถึงไม่ใช่วิธีการว่าจะปฏิเสธอย่างไร แต่กลับเป็นเงาร่างอันงดงามในห้วงความทรงจำ ทันใดนั้นฮ่องเต้ก็เอ่ยขึ้นอีกว่า “แต่ก็ไม่ใช่ว่าจะให้เจ้าเลือกได้ทั้งหมด”
“พวกที่หมั้นหมายหรือออกเรือนไปแล้ว เจ้าอย่าได้คิดถึง” หลี่เต้า “…”
หลังจากนั้นฮ่องเต้ก็ไม่รอให้หลี่เต้ามีปฏิกิริยาใด ๆ เขาหยิบสมุดเล่มหนึ่งจากบนโต๊ะโยนไปให้หลี่เต้าทันที หลี่เต้ายกมือขึ้นรับเอาไว้ พอหยิบขึ้นมาดูก็พบว่าเป็นสมุดภาพ
“ธิดาที่ยังไม่ได้ออกเรือนทั้งหมดของข้าอยู่ในนั้น เจ้
