อยากจะมอบวาสนาให้สักหน่อย”
แม้จะพอเดาได้อยู่แล้ว แต่เมื่อได้ยินจริงๆ หลี่เต้าก็อดตกตะลึงไม่ได้
“เรื่องการแต่งงานหรือพะยะค่ะ?”
“อืม”
หลี่เต้าลังเลเล็กน้อยก่อนเอ่ยปาก “ฝ่าบาท กระหม่อมมีคู่หมั้นอยู่แล้ว เกรงจะไม่เหมาะสม”
ฮ่องเต้ถามกลับ “แค่คู่หมั้นหมายเท่านั้นไม่ใช่หรือ?”
“ฝ่าบาท นางจะเป็นภรรยาเอก มิใช่อนุภรรยาพะยะค่ะ”
คำพูดของหลี่เต้านั้นชัดเจนยิ่ง
เมื่อมีภรรยาเอกแล้วหากจะแต่งเพิ่มก็คงเป็นได้แค่อนุภรรยาเท่านั้น ดังนั้นเขาจึงต้องการปฏิเสธการแต่งงานที่ไม่คาดคิดนี้ อย่างไรเสียการแต่งงานที่ฝ่าบาทพระราชทานให้ ไม่อาจให้เป็นเพียงอนุภรรยาได้
ทันใดนั้นฮ่องเต้ก็หัวเราะขึ้นมาก่อนจะเอ่ยว่า “สำหรับสามัญชนทั่วไป ภรรยาเอกก็คือภรรยาเอก อนุภรรยาก็คืออนุภรรยา แต่อูอันกงนั้นแตกต่างออกไป”
เมื่อได้ยินดังนั้นหลี่เต้าก็ชะงักไปครู่หนึ่ง พอได้สติกลับมาจึงถามว่า “ขอฝ่าบาทโปรดตรัสให้ชัดเจน”
ฮ่องเต้หัวเราะเบา ๆ แล้วเอ่ยว่า “เจ้าอายุเพียงยี่สิบสามก็ได้รับบรรดาศักดิ์เป็นกงขั้นหนึ่งแล้ว ส่วนตำแหน่งที่สูงกว่านี้เจ้าคงไม่ต้องให้เราพูดมากความกระมัง”
แต่งตั้งเป็นอ๋อง!
ถัดจากตำแหน่งกงขั้นหนึ่งขึ้นไปก็เหลือเพียงตำแหน่งอ๋องเท่านั้น ใช่แล้ว!
หลี่เต้าพลันเข้าใจอย่างกระจ่างแจ้งขึ้นมา
เมื่อได้รับแต่งตั้งเป็นอ๋องแล้ว ภรรยาและอนุภรรยาของเขาก็จะได้เลื่อนตำแหน่งเป็นพระชายา ในแคว้นต้าเฉียน ตำแหน่งอ๋องสามารถมีพระชายาหลักหนึ่งคนและ
