ต้าเฉียนแล้ว ความสามารถของเขาไม่ได้โดดเด่นแต่อย่างใด ด้วยสถานการณ์ในตอนนี้ ถึงแม้จะทำทั้งสองวิธีสำเร็จ แต่สุดท้ายแล้วเขาก็ไม่มีทางที่จะได้ครอบครองตำแหน่งจักรพรรดิมนุษย์ และเมื่อตำแหน่งจักรพรรดิมนุษย์ปรากฏขึ้นก็ย่อมต้องเกิดการแย่งชิงอำนาจครั้งใหญ่ตามมาอย่างแน่นอน เมื่อถึงเวลานั้นหากแคว้นต่าง ๆ สู้รบกันและต้าเฉียนถูกทำลายลง เขาก็จะกลายเป็นคนบาปของต้าเฉียนไปชั่วกัลปาวสาน ฮ่องเต้ผู้พ่ายแพ้จนเสียแผ่นดินไม่ใช่ชื่อเสียงที่ดีแต่อย่างใด แม้ตายไปก็ยังต้องแบกรับความอัปยศนั้นไปด้วย
ดังนั้นการส่งต่อบัลลังก์ให้ฮ่องเต้องค์ต่อไปจึงเป็นทางเลือกที่ดีกว่า หากเขาล้มเหลวอย่างมากก็แค่ถูกตำหนิว่าวิเคราะห์คนผิดพลาด แต่หากเขาประสบความสำเร็จ นั่นก็จะเป็นเรื่องที่ยิ่งใหญ่ ถึงไม่ได้เป็นจักรพรรดิมนุษย์ แต่การเป็นบิดาของจักรพรรดิมนุษย์ก็ไม่เลวร้ายแต่อย่างใด จักรพรรดิมนุษย์จะทำอะไรได้ เจอหน้าเขาก็ยังต้องเรียกว่าบิดาอยู่ดี
พอคิดมาถึงตรงนี้ ฮ่องเต้ก็พลันรู้สึกกระปรี้กระเปร่าขึ้นมาทันที ความโลภในใจที่มีอยู่ก่อนหน้านี้ได้สลายหายไปจนหมดสิ้น ฮ่องเต้เงยหน้าขึ้นถาม “นักพรตไป๋ ในเมื่อวรยุทธ์ของเจ้ามีความก้าวหน้าแล้ว เช่นนั้นจะสามารถทำนายได้หรือไม่ว่า ในบรรดาโอรสของเรา ผู้ใดมีความเป็นไปได้มากที่สุดที่จะเป็นฮ่องเต้องค์ต่อไปของต้าเฉียน”
เมื่อได้ยินคำพูดนี้ สีหน้าของไป๋อวิ๋นเปียนก็พลันแข็งค้าง ก่อนเขาจะเอ่ยปากถามว่า “ฝ่าบาท
