่อย ๆ ก็เป็นเพราะการสะท้อนกลับของชะตาแผ่นดินมันรุนแรงยิ่ง”
“ดังนั้นฝ่าบาทเพียงแค่ต้องหาวิธีทำให้ชะตาแผ่นดินอ่อนกำลังลงก็พอ”
ทำให้ชะตาแผ่นดินอ่อนกำลังลงงั้นหรือ?
สีหน้าของฮ่องเต้เปลี่ยนไปในทันที ชะตาแผ่นดินคือโชควาสนาของแผ่นดิน หากต้องการให้ชะตาแผ่นดินอ่อนกำลังลง เช่นนั้นมันก็ไม่ต่างอะไรกับการที่บ้านเมืองจะเกิดปัญหา และความหมายในคำพูดของไป๋อวิ๋นเปียนนั้นชัดเจนยิ่ง นั่นก็คือให้เขาแสดงละครเรื่องความพินาศของแผ่นดิน
และการทำให้แผ่นดินพินาศนั้นจะง่ายดายได้อย่างไร?
โดยเฉพาะในยามที่ชะตาแผ่นดินของต้าเฉียนกำลังพุ่งสูงขึ้นเรื่อย ๆ เช่นนี้ ความยากในการทำให้แผ่นดินพินาศก็ยิ่งเพิ่มขึ้นอย่างมาก อีกทั้งก็ยังไม่รู้ว่าตำแหน่งจักรพรรดิมนุษย์จะฟื้นคืนเมื่อใด ในช่วงเวลานี้เขาจำเป็นต้องทำให้แผ่นดินพินาศอย่างต่อเนื่อง
หากทำพลาดไปแม้แต่น้อย ผลลัพธ์ที่ได้ก็คงจะน่าเวทนายิ่ง อาจถึงขั้นพลั้งเผลอทำให้ต้าเฉียนถึงกาลอวสานเลยก็ได้ สีหน้าของฮ่องเต้แปรปรวนไม่คงที่ จ้าวจงและไป๋อวิ๋นเปียนต่างรู้ว่าฮ่องเต้ลังเลอยู่ พวกเขาจึงไม่มีใครเอ่ยปากพูด ต้าเฉียนเป็นของฮ่องเต้ ชะตากรรมก็อยู่ในมือของฮ่องเต้ ไม่รู้ว่าเวลาผ่านไปนานเท่าใด ทันใดนั้นสีหน้าของฮ่องเต้ก็กลับมาเป็นปกติ เขาเงยหน้าขึ้นกล่าวว่า
“บรรพชนของต้าเฉียนใช้เวลาเก้าชั่วอายุคนในการสถาปนาต้าเฉียนขึ้นมา”
“และต่อมาก็ใช้เวลาอีกเก้าชั่วอายุคนกว่าจะได้มาซึ่งแคว้นต้าเฉียนในปั
