จจุบัน”
“ทุกวันนี้เราทำลายแคว้นต้าเฉียนเพียงเพื่อผลลัพธ์ที่ไม่แน่นอน เมื่อถึงเวลานั้นเราจะมีหน้าไปพบบรรพบุรุษได้อย่างไร”
เมื่อได้ยินดังนั้น ไป๋อวิ๋นเปียนก็ยิ้มพลางประสานมือ “ฝ่าบาท กระหม่อมยอมรับพระองค์แล้ว”
ฮ่องเต้เลิกคิ้วถาม “เจ้าไม่เคยยอมรับเรามาก่อนหรือ”
“แต่ก่อนกระหม่อมยอมรับแค่คำพูด แต่ในใจยังลังเลอยู่ แต่บัดนี้ได้ยอมรับพระองค์อย่างสุดหัวใจแล้ว”
หากเป็นในอดีต ไป๋อวิ๋นเปียนย่อมไม่กล้าล่วงเกินเช่นนี้ เพราะจิตใจของฮ่องเต้นั้นยากจะคาดเดา แต่ในยามนี้ฮ่องเต้ได้ยอมสละโอกาสที่จะมีอายุยืนนานเพื่อแคว้นต้าเฉียน ก็เพียงพอจะพิสูจน์ถึงจิตใจอันกว้างใหญ่ของพระองค์ได้แล้ว เนื่องด้วยฮ่องเต้ทุกพระองค์ของแคว้นต้าเฉียนล้วนเป็นผู้มีพรสวรรค์ ดังนั้นแคว้นต้าเฉียนจึงต้องการฮ่องเต้ที่มีมาตรฐานสูงมาโดยตลอด หลังจากฮ่องเต้ขึ้นครองราชย์แล้ว แม้จะไม่มีข้อบกพร่องที่เห็นได้ชัดเจน แต่ก็ยากที่จะหาจุดโดดเด่นเป็นที่ประจักษ์ ดังนั้นในการประเมินของราษฎรที่มีต่อฮ่องเต้แห่งแคว้นต้าเฉียน เขาจึงถูกจัดอยู่ในระดับล่าง
แต่ในตอนนี้ในใจของไป๋อวิ๋นเปียน เพียงแค่การตัดสินใจครั้งเดียวนี้ของฮ่องเต้ มันก็เพียงพอแล้วที่จะทำให้เขาจัดอันดับฮ่องเต้อยู่ในอันดับต้น ๆ ของฮ่องเต้แห่งต้าเฉียนทุกยุคสมัย รองจากจักรพรรดิผู้ยิ่งใหญ่เพียงไม่กี่พระองค์ ก็เพราะว่า… เลือกทางยากละทิ้งทางง่าย
เมื่อได้ยินดังนั้น ฮ่องเต้จึงเอ่ยอย่างอดไม่ได้ว่า “นัก
