งเลอยู่ครู่หนึ่งเขาก็เอ่ยปาก “กระหม่อมจำเป็นต้องจับชีพจรและดูโหงวเฮ้ง”
ฮ่องเต้เอยอนุญาต “เชิญ”
ไป๋อวิ๋นเปียนพยักหน้าพลางกล่าว “งั้นกระหม่อมขออนุญาต”
จากนั้นเขากยกมือขึ้นพลิกข้อมือ แล้วเส้นสายสีขาวที่หลอมรวมมาจากพลังปราณแท้ก็ได้พุ่งไปทางฮ่องเต้ จ้าวจงที่อยู่ด้านข้างฮ่องเต้เขาเหลือบมองครั้งหนึ่งแต่ไม่ได้ขยับตัว ไม่นานนักเส้นพลังปราณแท้สีขาวก็ตกลงบนข้อมือของฮ่องเต้ แล้วพันรอบสองครั้งก่อนจะกลับคืนสู่มือของไป๋อวิ๋นเปียน จากนั้นไป๋อวิ๋นเปียนก็เริ่มจับชีพจรให้ฮ่องเต้ผ่านเส้นพลังปราณแท้สีขาว หลังจากจับชีพจรไปสักพัก ไป๋อวิ๋นเปียนก็ขมวดคิ้วเล็กน้อย จากนั้นก็ลองจับอีกหลายครั้งอย่างจริงจัง
ต่อมาไป๋อวิ๋นเปียนได้เงยหน้าขึ้นมองไปที่ฮ่องเต้
“ตาสวรรค์! เปิด!”
ในชั่วขณะถัดมา แสงสีทองก็พลันปรากฏขึ้นในดวงตาของเขา
พริบตานั้นมังกรทองที่ทรงพลังและดุดันตัวหนึ่งได้ปรากฏขึ้นตรงหน้าไป๋อวิ๋นเปียน มันกำลังลอยอยู่เหนือศีรษะของฮ่องเต้ อาจเป็นเพราะฮ่องเต้ควบคุมมันเอาไว้ มังกรทองจึงทำเพียงแค่เวียนวนอยู่กับที่โดยไม่มีการเคลื่อนไหวอื่นใด
แต่ถึงกระนั้น ชั่วครู่ต่อมาน้ำตาสองสายก็ไหลออกมาจากหางตาของไป๋อวิ๋นเปียนอยู่ดี พอมาถึงจุดนี้แล้วเขาก็รีบปิดตาสวรรค์ลงทันที หากยังมองต่อไปอีกดวงตาของเขาอาจจะบอดได้ จากนั้นเขาก็ดึงพลังปราณแท้กลับคืนมา หลังจากสูดหายใจเข้าลึก เขาก็ค่อย ๆ ลืมตาขึ้น
ฮ่องเต้เอ่ยถามทันที “นักพรตไป๋ สถานการณ
