าด้วยสีหน้ายินดี แล้วเสวียปิงก็สังเกตเห็นว่าแววตาของหัวหน้าตนได้เปลี่ยนไปอีกครั้ง กลับกลายเป็นอ่อนโยนขึ้นมา อ่อนโยน?
เสวียปิงพลันสะดุ้งเฮือก ไม่กล้ามองนานนัก
“เสี่ยวอวิ๋นเอ๋อร์”
หลี่เต้าก้มหน้าพลางยิ้มน้อย ๆ เรียกทักทาย
“อุ้มหน่อย!”
ในชั่วขณะถัดมา เสี่ยวอวิ๋นเอ๋อร์ก็กางแขนทั้งสองข้างออก
หลี่เต้าอุ้มนางขึ้นมาตามสัญชาตญาณ และเมื่อเสี่ยวอวิ๋นเอ๋อร์เข้ามาอยู่ในอ้อมกอดของเขาแล้ว ความรู้สึกอิ่มเอมใจที่คุ้นเคยก็ปรากฏขึ้นมาอีกครั้ง นี่ไม่ใช่ความรู้สึกที่ผิดพลาดแน่
เสี่ยวอวิ๋นเอ๋อร์เงยหน้ามองหลี่เต้าแวบหนึ่ง แล้วจากนั้นก็ซุกใบหน้าเล็ก ๆ ลงบนบ่าของเขาอย่างสนิทสนม
จากนั้นนางก็แอบเช็ดคราบน้ำมันที่ติดนิ้วมือเล็ก ๆ ลงบนลายปักพยัคฆ์ทองของเสื้อคลุมอย่างระมัดระวัง
