ณะถัดมาม่านตาของเขาก็พลันหดเล็กลง
ธนูสีเลือดดอกหนึ่งได้ขยายใหญ่ขึ้นในสายตาของเขา
ถังซินยกมือขึ้นคว้าธนูดอกนั้นโดยสัญชาตญาณและพบว่ามันสามารถจับได้ง่ายเกินคาด ทว่า…
ตู้ม !
จากนั้นแสงสีแดงระเบิดออกในมือของถังซินทันที
เมื่อแสงสีแดงสลายไป ก็เหลือเพียงร่างไร้วิญญาณเท่านั้นที่ปรากฏขึ้นต่อหน้าผู้คน
“ถังซิน ทักษิณราชันผู้นี้…” ไม่มีแม้แต่โอกาสดิ้นรน จบชีวิตลงในทันที
ท้ายที่สุดแล้วเขาก็เป็นเพียงผู้ฝึกยุทธระดับปรมาจารย์และไม่ได้แข็งแกร่งนักในบรรดาผู้ที่อยู่ในระดับปรมาจารย์ด้วยกัน
“ท่านราชันสวรรค์ !!”
เมื่อเห็นสภาพอันน่าเวทนาของถังซิน ผู้ช่วยของเขาก็ร้องตะโกนออกมา
แต่ทันใดนั้นลำแสงสีแดงก็ตกลงมาบนศีรษะของเขาเช่นกัน ทำให้เขาต้องตามรอยถังซินไป
หลี่เตาไม่ได้ลงมือสะเปะสะปะ เขาเพียงใช้ธนูที่สร้างจากพลังปราณโลหิตยิงใสยอดฝีมือในกลุ่มคนเหล่านั้น
เมื่อเห็นว่าพอสมควรแล้ว เขาก็หันไปมองเจ้าคังและเจ้าหยงที่อยู่ด้านข้าง
“องค์ชายทั้งสองไม่ได้ต้องการไถ่โทษด้วยการสร้างความดีหรอกหรือ ? ตอนนี้ก็ถึงโอกาสแล้ว”
เจ้าคังและเจ้าหยงสบตากัน พวกเขาเพียงแค่พูดไปอย่างนั้นเอง จุดประสงค์ที่แท้จริงคือต้องการติดตามหลี่เตาเพื่อฉกฉวยความดีความชอบ ไม่เคยคิดจะลงมือจริงๆ เลย
หลี่เตาไม่ให้โอกาสทั้งสองคนได้ตอบสนอง เขาปล่อยลำแสงสีแดงสองสายลงบนหลังม้าที่อีกฝ่ายกำลังขี่อยู่
ทันใดนั้นทั้งสองคนก็พุ่งออกไปโดยไม่ได้ตั้งใจ
เมื่อเห็นทั้งสองคนพ
