ุ่งเข้าไปในสนามรบที่เหมือนเครื่องบดเนื้อ หลี่ชิงเอ๋อร์ที่อยู่ด้านข้างก็พลันเอ่ยขึ้นว่า “พี่ชายจะไม่เป็นปัญหาหรือ ?”
“จางใจเถิด พวกเขาจะไม่ตายหรอก”
แม้จะไม่ถึงตาย แต่ก็ต้องทนทุกข์ทรมานอยู่บ้าง
อยากได้ลาภลอยงั้นหรือ มันจะง่ายดายได้อย่างไร
หนึ่งชั่วโมงให้หลัง แม้ว่ากองทัพหมาป่าฝูถูจะมีพลังแข็งแกร่งและไม่ใช่สิ่งที่สมาชิกสำนักปราบสวรรค์และพวกกบฏเหล่านี้จะรับมือได้ แต่ฝ่ายตรงข้ามมีข้อได้เปรียบด้านจำนวนมากกว่า
แม้จะแค่สังหารอย่างเดียว แต่ก็ต้องใช้เวลาสักพัก
หลังจากการสังหารสิ้นสุดลง เจ้าคังและเจ้าหยงก็ไม่มีปัญหาใด
เพียงแต่สภาพในตอนนี้ดูไม่ค่อยดีนัก เนื่องจากวิธีการต่อสู้แบบบุกตะลุยของกองทัพหมาป่าฝูถู ทำให้ร่างของทั้งสองคนเต็มไปด้วยเลือดและเศษเนื้อที่กระเด็นมาใส่
“ไม่เป็นไรใช่หรือไม่ ?”
เมื่อเห็นสายตาเหม่อลอยของทั้งสองคน หลี่เตาก็ก้าวเข้าไปทักทาย
เมื่อได้ยินเสียงของหลี่เตา ทั้งสองคนจึงค่อยๆ เงยหน้าขึ้น แววตาก็ค่อยๆ กลับมามีประกายอีกครั้ง
หลังครู่หนึ่งผ่านไป เจ้าคังก็เม้มริมฝีปากพูดด้วยเสียงแหบพร่าว่า “นี่คือสนามรบใช่หรือไม่ ?”
หลี่เตาส่ายหน้า “นี่เป็นเพียงการสังหารหมู่เท่านั้น สนามรบที่แท้จริงโหดร้ายยิ่งกว่านี้”
เจ้าคังและเจ้าหยงกลืนน้ำลายลงคอ
พวกเขาไม่เคยมีความคิดเช่นนี้มาก่อน เข้าใจแค่ว่าสนามรบคือการต่อสู้ระหว่างสองฝ่ายที่ผลัดกันรุกและรับแค่นั้น
แต่ความโหดร้ายของความเป็นจริงนั้นน่าสะพรึง
