คุมเข้ามาใกล้มากขึ้นเรื่อยๆ ขุนนางผู้นั้นก็ตะโกนเสียงดังกว่าเดิม “ข้าให้สองแสนตำลึง แลกชีวิตข้า!”
ผู้คุมจ่อดาบที่ลำคอขุนนาง ก่อนจะเอ่ยเสียงเย็นชา “ตอนนี้เจ้าเลือกเอา จะตาย หรือจะขึ้นไป”
เมื่อรู้สึกได้ว่าลำคอของตนเองเริ่มมีเลือดซึมออกมา ขุนนางก็รู้ว่าพูดอะไรไปก็ไร้ประโยชน์แล้ว “ข้า… ขึ้นแล้ว ข้าจะขึ้นไปก็ได้”
ดังนั้น ภายใต้สายตาของทุกคน ขุนนางผู้นั้นจึงปีนขึ้นแท่นบูชาด้วยความหวาดกลัว เมื่อขึ้นไปบนแท่นบูชาแล้ว ขุนนางยังคิดว่าจะมีเรื่องน่ากลัวบางอย่างเกิดขึ้น แต่หลังผ่านไปครู่หนึ่ง เมื่อเห็นว่าตนเองไม่มีอะไรผิดปกติ เขาจึงแสดงสีหน่ายินดีพลางกล่าวว่า “ข้าไม่เป็นไร? ฮ่าๆ ข้าไม่เป็นไร!”
ในชั่วขณะถัดมา พร้อมกับที่ไกเซียนจงที่อยู่หน้าแท่นบูชาวาดนิ้ว ทั้งแท่นบูชาก็พลันสั่นสะเทือนเบาๆ จากนั้นขุนนางที่เมื่อครู่ยังดีใจจนตัวลอย ก็พลันกลายเป็นแข็งทื่อไปทั้งร่างในพริบตา เห็นเพียงร่างของเขาเหยียดตรง รอบกายเปล่งแสงสีจางออกมา
จากนั้นโซ่ตรวนที่พันอยู่บนแท่นบูชาก็เริ่มปรากฏแสงสลัว สุดท้ายแสงเหล่านี้ก็ไหลยาวไปตามโซ่ตรวนจนถึงเสาหิน และจากเสาหินก็ทอดยาวลงไปถึงแท่นบูชาที่ใหญ่กว่าด้านล่าง
ในยามนี้ จ้าวคัง จ้าวหยง และขุนนางที่เหลือ ต่างไม่ได้สนใจปรากฏการณ์ประหลาดเหล่านี้เลย พวกเขาสนใจขุนนางบนแท่นบูชามากกว่า เพราะว่าจุดจบของคนผู้นี้ อาจเป็นจุดจบของพวกเขาในภายหลังก็เป็นได้
