พธ์เช่นนี้ได้
หลี่ชิงเอ๋อร์กล่าวเสียงเรียบ “เจ้าไม่เชื่อ แต่นี่คือความจริง” ว่าแล้วนางก็จับมือหลี่เต้าพลางเอ่ยเสียงหวาน “ใช่หรือไม่พี่ชาย”
ภาพนี้ทำให้หลี่ฮุ่ยต้องเบิกตากว้างอีกครั้ง เขากัดฟันกล่าว “ชายหญิงสารเลว!”
เมื่อเห็นสีหน้าของหลี่ฮุ่ยที่ดูเหมือน ‘ผู้เสียหาย’ หลี่เต้าจึงรู้ว่าอีกฝ่ายเข้าใจบางอย่างผิดไป ส่วนหลี่ชิงเอ๋อร์นั้นนางกลับไม่สนใจเลยแม้แต่น้อย ซ้ำยังดูร่าเริงยินดี ดูเหมือนนางจะสนุกกับการได้เห็นภาพเช่นนี้
หมายเหตุท้ายบท
[1] ไม้แบน (板子) : หรือ ‘ปั่นจื่อ’ อุปกรณ์ลงทัณฑ์โบราณของจีน มีลักษณะเป็นไม้กระดานแบนยาว มักใช้ตีโบยที่สะโพกหรือต้นขา
