หน้าของทหารน้อยก็เปลี่ยนไปในทันที หากเป็นวันปกติที่ต้องไปพูดคุยกับราชันบูรพาก็คงจะไม่มีอะไรหรอก แต่ทุกคนในสำนักปราบสวรรค์ฝั่งบูรพาล้วนรู้ดีว่า อย่าไปรบกวนราชันบูรพาในขณะที่อยู่ในโรงพนันเป็นอันขาด หากราชันบูรพาชนะก็ยังดีอยู่ แต่ถ้ากำลังแพ้แล้วไปรบกวน เขาคงมีแต่จะต้องตายเท่านั้น
เมื่อเห็นสีหน้าที่ไม่อาจปฏิเสธได้ของหัวหน้าองครักษ์ ทหารน้อยจึงจำต้องยอมรับชะตากรรมของตน ในใจเขาเพียงหวังว่าวันนี้ราชันบูรพาจะไม่ได้กำลังแพ้อยู่ แต่มันมักจะเป็นเช่นนี้เสมอ ยิ่งคาดหวังไม่อยากให้เกิดขึ้นเพียงใด ก็จะยิ่งเกิดสิ่งนั้นขึ้น
ในเวลานี้ ภายในโรงพนันที่ใหญ่ที่สุดของเขตตงเจียง หลี่ฮุย ราชันบูรพาฝั่งตะวันออกแห่งสำนักปราบสวรรค์ ชายวัยกลางคนรูปร่างสูงผอม กำลังนั่งหน้าดำทะมึนอยู่ที่ตำแหน่งเจ้ามือบนโต๊ะพนัน ในตอนนี้ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความอึมครึม เขาจ้องมองไพในมือนิ่ง
“ช่างมันเถอะ แพ้อีกแล้ว” หลังจากโยนไพในมือลงบนโต๊ะพนันด้วยสีหน้าดำทะมึน เสียงฮือฮาก็พลันดังขึ้นทั่วทั้งโรงพนัน ส่วนคนที่นั่งอยู่ในตำแหน่งอื่นๆ บนโต๊ะพนันก็ต่างมีสีหน้ายินดี เพราะพวกเขาเป็นผู้ชนะในตานี้
ส่วนสาเหตุที่พวกเขากล้ามีท่าทีเช่นนี้ต่อหน้าหลี่ฮุยนั้น ก็เป็นเพราะแม้หลี่ฮุยจะมีนิสัยเกรี้ยวกราด แต่มารยาทในการพนันของเขากลับยอดเยี่ยมยิ่ง ตราบใดที่อยู่ในโรงพนันหรือเกี่ยวข้องกับการพนัน แพ้มากเท่าไรเขาก็ไม่โทษคนอื่น แม้กระทั่งยังชื่นชมฝ่ายตรงข้
