[นายท่าน : หลี่เต้า]
[พลังกาย : 319,828.25]
[คุณสมบัติที่ใช้ได้ : 90,531.91]
นับตั้งแต่ออกจากดินแดนทางใต้มาถึงเมืองหลวง เขาก็ยังไม่ได้เพิ่มแต้มเลย เนื่องจากพลังปราณโลหิตจะช่วยเสริมสร้างพลังกาย ในระยะเวลากว่าหนึ่งเดือนแม้จะไม่ได้เพิ่มแต้ม พลังกายก็เพิ่มขึ้นประมาณสองพันแต้ม
ส่วนคุณสมบัติที่ใช้ได้นั้นก็ค่อยๆ สะสมมาหลังออกจากดินแดนทางใต้ ส่วนใหญ่มาจากหญิงสาวในชุดนักบวชที่พบกันก่อนหน้านี้ หลี่เต้ามองดูระบบแล้วพึมพำในใจว่า “เพิ่มแต้ม”
ในชั่วขณะถัดมา กระแสความร้อนพลันพลุ่งพล่านขึ้นในร่างของเขา ในความเป็นจริงหลี่ชิงเอ๋อร์ที่กำลังหลับอยู่ รู้สึกเพียงว่าตนเองกำลังกอดเตาที่แผ่ความร้อนออกมาเท่านั้น นางจึงขยับเข้าใกล้หลี่เต้ามากขึ้นโดยไม่รู้ตัว
เวลาผ่านไปนาน หลี่เต้าลืมตาขึ้นมา การเพิ่มค่าสิ้นสุดลงแล้ว
[นายท่าน : หลี่เต้า]
[พลังกาย : 410,360.16]
[คุณสมบัติที่ใช้ได้ : 0]
ระดับมหาราชาปรมาจารย์ขั้นสูงสุด!
เมื่อพลังกายถึงสี่แสนแล้ว ในแง่ของคุณสมบัติล้วนๆ เขาได้บรรลุถึงระดับมหาราชาปรมาจารย์ขั้นสูงสุดเป็นที่เรียบร้อยแล้ว เพราะการเพิ่มแต้มพลังกายของเขาแตกต่างจากผู้บำเพ็ญทั่วไป แม้ว่าคุณสมบัติจะเพียงเท่าเทียมกับระดับมหาราชาปรมาจารย์ขั้นสูงสุดเท่านั้น แต่การเผชิญหน้ากับผู้ที่อยู่ในระดับกึ่งเทพมนุษย์ก็ไม่น่าจะมีปัญหาอะไร อย่างน้อยเขาก็รู้สึกว่า หากตอนนี้เขาได้พบกับอวิ๋นอ๋องอีกครั้ง ก็คงไม่ต้องใช้ความพยาย
