สีหน้างุนงงออกมาชั่วครู่ ก่อนจะรวบรวมสมาธิและมองเห็นทุกสิ่งรอบข้างได้ชัดเจน
เมื่อสายตาตกลงบนตัวหลีเต้า นางก็กล่าวอย่างจริงจังอีกครั้ง “ขอบคุณ”
“สตรีศักดิ์สิทธิ์!” ในตอนนี้ ไฉอีและหญิงชุดขาวคนอื่นๆ ก็สังเกตเห็นการเปลี่ยนแปลงของหลีชิงเอ๋อร์ได้ จึงรีบเข้ามาใกล้ทันที
“พวกเจ้าไม่เป็นอะไรใช่หรือไม่? ช่างดีจริงๆ” หลีชิงเอ๋อร์เห็นพวกไฉอีแล้วก็มีสีหน่ายินดี
ในขณะที่ทุกคนกำลังมีความสุขร่วมกัน ผู้อาวุโสสวีที่อยู่ด้านข้างเมื่อเห็นภาพนี้แล้ว ก็แสดงสีหน้างุนงงออกมา
“ท่านเต้าจวินหายไปง่ายๆ อย่างนี้เลยหรือ?”
เมื่ออีกฝ่ายฟื้นคืนจิตวิญญาณมาได้ ก็หมายความว่าเต้าจวินพ่ายแพ้แล้ว สามารถทำให้เต้าจวินที่เชี่ยวชาญด้านจิตวิญญาณพ่ายแพ้ในสนามของนางได้ เช่นนั้น…
เมื่อสายตาของผู้อาวุโสสวีตกลงบนตัวหลีเต้าอีกครั้ง เขาก็สะดุ้งโหยงโดยไม่รู้ตัว โชคดีที่เขาไม่ได้ทำอะไรแปลกๆ ตั้งแต่แรก ไม่เช่นนั้นตอนนี้เขาคงจะแย่แล้ว
หลังจากคิดให้กระจ่าง เขาก็ค่อยๆ เดินเข้าไปหาอย่างระมัดระวัง
หลีเต้ารับรู้ถึงการเข้ามาใกล้ของผู้อาวุโสสวีได้จึงหันมามอง
“ท่านขอรับ ท่านได้ช่วยนางออกมาสำเร็จแล้ว น่าจะปล่อยขาน้อยไปได้แล้วกระมัง” ผู้อาวุโสสวีถามอย่างระมัดระวัง
เมื่อได้ยินเช่นนั้น หลีเต้าจึงมองสำรวจผู้อาวุโสสวีอีกครั้งจากหัวจรดเท้า แล้วพยักหน้าพูดว่า “ข้าสัญญาว่าจะปล่อยเจ้าไป เช่นนั้นเจ้าก็ไปเถิด แต่จำไว้ว่า เรื่องในยุทธภพก็ให้จบในยุทธภพ อย่า