ึ้นมองใบหน้าของหลีเต้า ใบหน้าเด็กในความทรงจำค่อยๆ เปลี่ยนแปลงจนเติบโตขึ้น แล้วในที่สุดก็ทับซ้อนกับใบหน้าตรงหน้าอย่างสมบูรณ์
“พี่ชาย…”
“ข้าอยู่ตรงนี่”
“ฮือๆ…” ในชั่วขณะถัดมา หลีชิงเอ๋อร์พลันพุ่งเข้าไปซบอกของหลีเต้า ในที่สุดนางก็ยอมรับความจริงในใจว่าพี่ชายของนางยังมีชีวิตอยู่
“พี่ชาย ข้านึกว่าท่านตายไปแล้ว ข้านึกว่าตระกูลหลีเหลือเพียงข้าคนเดียว”
“พี่ชายเจ้ามีชีวิตที่แข็งแกร่ง จะตายง่ายๆ ได้อย่างไร”
“ดังนั้น พี่ชาย ฮ่องเต้สุนัขผู้นั้นใส่ร้ายท่านใช่หรือไม่ ท่านไม่ได้ทำลายความบริสุทธิ์ของหมิงเยว่ใช่หรือไม่”
“เอ่อ…” เมื่อได้ยินคำถามของน้องสาว หลีเต้าก็ถึงกับพูดอะไรไม่ออกชั่วขณะ
