จากนั้นมีมือน้อยๆ ที่อ่อนแรง จึงพยายามยกขึ้นเพื่อมาดึงเสื้อผ้าของหญิงสาว แต่หญิงสาวราวกับไม่รู้สึกตัวเลยแม้แต่น้อย นางยังคงโขกศีรษะคำนับอย่างต่อเนื่อง เด็กหญิงอยากร้องไห้ แต่เป็นเพราะขาดน้ำนางจึงไม่สามารถหลั่งน้ำตาออกมาได้ ด้วยเหตุนี่ ยิ่งหญิงสาวโขกศีรษะคำนับ เลือดที่คิ้วก็ยิ่งมีมากขึ้น จากนั้นร่างกายที่อ่อนแอและเพราะอาการเสียเลือดก็ทำให้สายตาของนางค่อยๆ พร่ามัว
ห้ามหลับ ห้ามหลับเด็ดขาด หากหลับไปแล้วก็จะไม่มีใครช่วยลูกสาวได้ แต่ทว่าร่างกายมนุษย์มีขีดจำกัด และหญิงสาวก็ถึงขีดจำกัดนั้นแล้ว อาจเป็นเพราะรู้ถึงในจุดนี้นางจึงตัดสินใจแน่วแน่ นางทนไม่ไหวอีกต่อไปแล้ว ดังนั้นก็จะขอจบเรื่อง นางขอเสี่ยงว่าหลังจากทุกอย่างจบลง อีกฝ่ายจะมีใจเมตตาช่วยชีวิตลูกสาวของนาง หากไม่ช่วยก็ขอให้พวกนางแม่ลูกได้เดินทางไปบนเส้นทางสู่สวรรค์ด้วยกัน
เมื่อคิดแล้วหญิงสาวก็ใช้แรงที่เหลืออยู่ทั้งหมด โขกศีรษะลงบนพื้นอย่างแรง
ตุบ!
เมื่อศีรษะกระทบพื้น หญิงสาวรู้สึกได้เพียงความเจ็บแปลบและความเย็นที่หน้าผาก พร้อมกับความนุ่มนวลบางอย่าง แต่กลับไม่รู้สึกว่าได้โขกศีรษะลงบนพื้นแต่อย่างใด เมื่อลืมตาขึ้นมองนางจึงพบว่าตนเองเพิ่งโขกศีรษะลงบนถุงน้ำ นางเงยหน้าขึ้นมองไปที่หลี่เต้าโดยไม่รู้ตัว
หลี่เต้ายิ้มบาง
“โขกได้ไม่เลว น้ำและอาหารเหล่านี้ให้พวกเจ้าแล้ว” เขาพูดพลางโยนอาหารในมือให้หญิงสาว
“ขอบพระคุณท่าน ขอบพระคุณท่าน”
หญิงสาวไม่ได้รู
