ุกคนในที่นั้นก็ต่างแสดงสีหน้าตกตะลึงและไม่อยากเชื่อออกมา พวกเขาคิดไม่ถึงว่าภารกิจที่แทบไม่มีข้อมูลอะไรเลยเช่นนี้จะมีคนกล้ารับเอาไป นี่มันเหมือนกับการหาเรื่องใส่ตัวโดยแท้ หลายคนคิดว่าหลี่เต้านั้นประสบความสำเร็จอย่างราบรื่นเกินไปจนทำให้เขาหลงตัวเอง คิดว่าทุกเรื่องสามารถแก้ไขได้ด้วยตัวเอง คิดว่าเป็นคนโปรดของฮองเต้ในตอนนี้แล้วก็กล้าที่จะลองทำทุกอย่าง
ด้วยสถานะและตำแหน่งของหลี่เต้าในปัจจุบันนี้ แม้ว่าสุดท้ายแล้วองค์ชายสามและองค์ชายสี่จะไม่ได้กลับมา ฮองเต้ก็อาจจะไม่ลงโทษประหารเขา แต่ไม่ตายแล้วอย่างไรเล่า ในอนาคตเขาจะต้องเสียใจเพราะเหตุการณ์นี้อย่างแน่นอน ในความคิดของพวกเขา หากพวกเขาเป็นหลี่เต้าก็คงจะไม่รับเรื่องที่ไม่แน่นอนเช่นนี้ แม้ว่าอาจจะทำให้ฮองเต้ทรงไม่พอใจชั่วคราว แต่มันก็เพียงแค่ชั่วคราวเท่านั้น ด้วยความสามารถที่มีอยู่สุดท้ายแล้วก็จะได้รับความไว้วางใจจากฮองเต้อีกครั้ง สรุปก็คือทุกคนคิดว่าหลี่เต้าได้ก้าวเข้าสู่ทางตันไปแล้วหนึ่งก้าว
หากจะพูดว่าใครที่ดีใจที่สุดในตอนนี้ก็คงเป็นซุนเซียนผู้ริเริ่มเรื่องนี้อย่างแน่นอน เดิมทีเขาเพียงแค่ออกมาเพื่อทำให้หลี่เต้ารู้สึกไม่สบายใจ แต่ไม่คาดคิดจะได้เล่นใหญ่เช่นนี้ ดังนั้นเขาจึงอดไม่ได้ที่จะเอ่ยปากว่า
“ท่านอู่อันกง ฝ่าบาทและขุนนางทั้งหลายต่างได้ยินอย่างชัดเจนแล้ว ท่านไม่สามารถเปลี่ยนใจได้”
หลี่เต้าไม่ได้สนใจซุนเซียนที่กำลังตะโกน เขาเพียงแค่ยืนนิ่
