ใหญ่ไปช่วยน้องสามและน้องสี่ด้วย”
เมื่อเห็นภาพนี้ หลายคนก็มองไปทางองค์ชายห้าโดยไม่รู้ตัว องค์ชายสามและองค์ชายสี่ยังไม่รู้ชะตากรรม องค์ชายใหญ่และองค์ชายรองอาสาไปช่วยคนแล้ว องค์ชายห้าเล่าเขาจะเลือกอย่างไร
เมื่อทุกคนมองไปก็พบว่าองค์ชายหากลับมีสีหนายินดีในความโชคร้ายของผู้อื่น ในความคิดขององค์ชายห้านั้น หากพี่ใหญ่และพี่รองหายตัวไปด้วย นั่นก็ไม่ได้แปลว่าเขาจะกลายเป็นโอรสเพียงคนเดียวของฮองเต้หรอกหรือ ตำแหน่งรัชทายาทก็จะตกเป็นของเขาอย่างแน่นอน
“แคกแคก”
ทันใดนั้น เสียงไออย่างรุนแรงก็ทำให้องค์ชายห้าตื่นจากภวังค์ความคิด เมื่อเงยหน้าขึ้นมองก็พบว่ามีขุนนางผู้หนึ่งกำลังส่งสัญญาณทางสายตาให้เขา องค์ชายห้าสะดุ้งตื่น แม้เขาจะดื้อรั้นเอาแต่ใจและหยิ่งผยองแค่ไหน แต่ก็เข้าใจว่าการแสดงออกของตนในตอนนี้มีปัญหา ดังนั้นเขาจึงรีบปรับท่าทางให้เหมาะสมแล้วประสานมือคำนับกล่าวว่า
“เสด็จพ่อ ลูกก็เต็มใจไปช่วยพี่สามและพี่สี่พะยะค่ะ”
ทว่าฮองเต้กลับทรงเพิกเฉยต่อองค์ชายห้าโดยสิ้นเชิง พระองค์ขมวดคิ้วมององค์ชายใหญ่และองค์ชายรองแล้วเอ่ยเสียงเย็นว่า
“กลับไปที่ของพวกเจ้า เรื่องนี้ไม่ใช่สิ่งที่พวกเจ้าจะยุ่งเกี่ยวได้”
ในเมื่อสูญเสียโอรสสองคนไปที่ถังโจวแล้ว ต่อให้ฮองเต้โง่เขลาเพียงใดก็คงไม่ส่งโอรสอีกสองคนออกไป ต่อให้ครั้งนี้จะส่งพวกเขาไปจริง ฮองเต้ก็ย่อมต้องส่งยอดฝีมือจำนวนมากไปคุ้มกันอย่างระมัดระวัง แต่ก็ยังเป็นห่วงเรื่องความไ
