เหินลดลง มีความคลุมเครือมากขึ้น แต่ทั้งสองคนก็ไม่ได้พูดเปิดโปงมันออกมา ต่างคนต่างสนทนากันต่อไป
ในเวลาเดียวกัน ที่นอกจวนอู่อันกง ในขณะที่ยังมีผู้คนมากมายเดินทางมาส่งของขวัญอย่างไม่ขาดสาย บนถนนสายยาวไม่ไกลออกไป รถม้าสองคันกำลังแล่นเคียงข้างกันมา
“หลบไป หลบไป!”
เมื่อเห็นฝูงชนที่แออัดอยู่ข้างหน้า สารถีบนรถม้าก็ตะโกนพลางเหวี่ยงแส้ไปมา
เมื่อเจอกับสถานการณ์เช่นนี้ ผู้คนมากมายก็รู้สึกไม่พอใจทันที เพราะแทบทุกคนที่ปรากฏตัวที่นี่ล้วนแต่มีความเกี่ยวข้องกับชนชั้นสูงทั้งนั้น พวกเขาไม่เคยถูกไล่ต้อนเช่นนี้มาก่อน แต่เมื่อผู้คนบนถนนเห็นรถม้าสองคันนั้นได้อย่างชัดเจน สีหน้าของพวกเขาก็พลันเปลี่ยนไปทันที จากนั้นก็รีบเปิดทางให้อย่างไม่ลังเล
และแล้วรถม้าทั้งสองคันก็มาถึงบันไดด้านนอกจวนอู่อันกงด้วยท่าทีที่หยิ่งผยองเช่นนี้
“องค์ชายสามเสด็จ!”
“องค์ชายสี่เสด็จ!”
เมื่อมีเสียงคนขับรถม้าร้องป่าวประกาศขึ้นสองครั้ง ทันใดนั้นทุกคนในที่นั้นก็พากันหันสายตามามอง ม่านรถม้าสองคันถูกเลิกขึ้น จากนั้นชายหนุ่มสองคนที่สวมเสื้อคลุมลายมังกรใหญ่สีเล็บสีม่วงก็ก้าวลงมาจากรถม้า ทั้งสองคนนั้นไม่ใช่ใครอื่นแต่เป็นองค์ชายแห่งราชวงศ์ตาเฉียน บุตรชายคนที่สามและคนที่สี่ของฮองเต้ หรือก็คือจ้าวคังและจ้าวหย่งนั่นเอง
หลังจากจ้าวคังและจ้าวหย่งสบตากัน ทั้งสองก็ต่างแค่นเสียงเย็นชาแสดงสีหน้ารังเกียจออกมา ผู้คนรอบข้างต่างก็ชินชากับเหตุการณ์เช่นนี้
