้ายืนอยู่บนขั้นบันได มองไปยังฝูงชนเบื้องล่าง
จากนั้นเขาประสานมือคำนับและกล่าวว่า
“วันนี้ข้าย้ายบ้านใหม่ จะไม่พูดอะไรให้มากความ ผู้มาเยือนล้วนเป็นแขก งานเลี้ยงได้เตรียมพร้อมแล้ว ขอเชิญทุกท่านเขางานเถิด”
เมื่อเสียงของหลีเต้าจบลง เสียงประทัดและฆ้องกลองก็ดังขึ้นอีกครั้ง
และพวกเขาก็เข้าแถวเรียงกันอย่างรวดเร็ว ท่ามกลางเสียงฆ้องกลอง
ในแถวนี้ทุกคนต่างถือของขวัญหลากหลายขนาดและรูปแบบนอกประตูจวน
เสวี่ยปิงไม่รู้ว่าตั้งแต่เมื่อไหร่ที่เขาได้จัดเตรียมที่ทางไว้ให้ตัวเองเรียบร้อยแล้ว
พร้อมกับเสียงฆ้องกลองและประทัดที่ดังขึ้น แขกคนแรกก็ได้เดินขึ้นบันไดมา
หลังจากส่งของขวัญให้กับคนที่อยู่ข้างเสวี่ยปิง เขาก็แนะนำตัวเองและตระกูล
เมื่อเสวี่ยปิงได้ยินดังนั้นก็หยิบพู่กันขึ้นมาจดบันทึกชื่อ
ส่วนด้านข้างมีคนรีบตะโกนตามมาว่า “ขอต้อนรับหัวหน้าตระกูลเฉิน เฉินหย่งคัง”
จากนั้นก็มีคนรีบเดินออกมาพาหัวหน้าตระกูลเฉินผู้นี้เข้าไปข้างใน
และนี่เป็นเพียงจุดเริ่มต้นเท่านั้น หลังจากแขกคนแรกเข้าไปแล้ว แขกคนอื่นๆ ก็เริ่มทยอยเข้ามาอย่างไม่ขาดสาย
อีกด้านหนึ่ง
ตั้งแต่ตอนที่เสวี่ยปิงเริ่มรับของขวัญ หลีเต้าก็ได้พาคนกลับเข้าไปในห้องโถงใหญ่ของจวนแล้ว
หากเป็นขุนนางทั่วไป งานเลี้ยงฉลองบ้านใหม่แบบนี้จำเป็นต้องยืนต้อนรับอยู่หน้าประตู
แต่สำหรับคนระดับหลีเต้านั้น เพียงแค่ให้ลูกน้องทำหน้าที่เหล่านี้ก็พอแล้ว
“เจ้าหนุ่มหลี วันนี้ที่นี่คงจะคึก
