เมื่อเห็นสีหน้าอยากรู้อยากเห็นของหลีเต้า หยางหลินจึงพูดตามตรงว่า
“อย่าถามข้าเลย ข้าเองก็ไม่รู้ว่าทำไมฝ่าบาทถึงไม่มีโอรสองค์อื่นอีกเลยในยี่สิบปีนี้”
“สิ่งที่เจ้าจำเป็นต้องรู้ตอนนี้คือ เหตุผลที่เจ้าหลีกเลี่ยงไม่ได้นั้น ก็เพราะว่าตอนนี้ราชสำนักกำลังอยู่ในช่วงเวลาสำคัญมาก”
ช่วงเวลาสำคัญ?
หลีเต้าไม่ใช่คนโง่ เขาตระหนักรู้ได้เองหลังจากครุ่นคิดถึงคำพูดของหยางหลินเมื่อครู่
เขาก็จับประเด็นสำคัญได้
“คงยังไม่ได้เลือกรัชทายาทกระมัง?”
เมื่อเห็นหยางหลินพยักหน้า หลีเต้าก็เข้าใจทันทีว่าช่วงเวลาสำคัญคืออะไร
นอกจาก ‘การแย่งชิงตำแหน่งรัชทายาท’ แล้ว เขาก็คิดไม่ออกว่าจะเป็นอย่างอื่นไปได้อีก
การแย่งชิงตำแหน่งรัชทายาทนั้นแม้จะฟังดูซับซ้อน แต่ความจริงแล้วง่ายมาก
นั่นคือการดึงคนมาเป็นพรรคพวกของเหล่าโอรส และทำการกำจัดคนที่ขวางทางตน
ช่วงเวลาเช่นนี้มักเป็นช่วงที่ทางราชสำนักมีเรื่องวุ่นวายมากที่สุด
เมื่อหลีเต้าเข้าใจถึงสาเหตุอย่างชัดเจนแล้ว หยางหลินจึงค่อยๆ กล่าวว่า
“หากเจ้าไม่เคยเข้าวังและไม่ได้โดดเด่นเช่นนี้ บางทีก็คงไม่มีอะไร”
“แต่ตอนนี้เกือบทั้งราชสำนักต่างรู้ว่าเจ้าคือคนโปรดที่สุดในสายตาฝ่าบาท”
“คาดว่าเหล่าองค์ชายทั้งหลายคงจะหาวิธีทุกทางเพื่อดึงตัวเจ้าไปเป็นพวก”
“เมื่อต้องเผชิญหน้ากับพวกเขา เจ้าต้องระมัดระวังไว้ให้มาก”
“เส้นทางการแย่งชิงตำแหน่งรัชทายาทมักมาพร้อมกับการนองเลือด”
“หากพลาดเพียงก้าวเดียว ก็อาจน
