ไม่นานนักกลุ่มคนก็พากันเดินมาถึงหน้าจวนแห่งหนึ่งในเขตตะวันออกของเมือง
“คุณชาย ที่นี่คือ…”
จิ๋วเอ๋อร์มองสำรวจรอบๆ ด้วยสีหน้างุนงง และเมื่อเห็นป้ายที่แขวนอยู่เหนือประตูใหญ่สีแดงชาดของจวน ดวงตาของนางก็เบิกกว้างด้วยความตกตะลึง บนป้ายสี่เหลี่ยมนั้นมีตัวอักษรสีทองขนาดใหญ่สลักอยู่
“จวนอู่อันกง”
พอนึกถึงว่าเมื่อไม่นานมานี้คุณชายของนางได้รับพระราชทานบรรดาศักดิ์กงขั้นสาม จิ๋วเอ๋อร์จึงเข้าใจได้ในทันทีว่าจวนแห่งนี้คือที่ใด
นางมีสีหนายินดี
“คุณชาย นี่คือบ้านใหม่ของพวกเราใช่หรือไม่?”
หลี่เต้ามองจวนขนาดใหญ่แล้วกล่าวเสียงเบา
“ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป พวกเราก็มีบ้านใหม่ในเมืองหลวงแล้ว เข้าไปดูกันเถอะ ข้างในยังมีเรื่องให้เจ้าประหลาดใจยิ่งกว่านี้อีก”
ทุกคนจึงเดินขึ้นบันไดแล้วผลักประตูใหญ่สีแดงชาดเข้าไป
ภายในได้รับการปรับปรุงใหม่จนดูเปลี่ยนไปโดยสิ้นเชิง ตลอดทางหลี่เต้าพาสตรีทั้งสามเดินไปโดยไม่ได้หยุดพักมากนัก แต่มุ่งตรงไปยังส่วนลึกของจวน ที่นั่นยังมีประตูอีกแห่งหนึ่ง
เมื่อมาถึงหน้าประตูแล้ว หลี่เต้าก็มองไปที่จิ๋วเอ๋อร์ก่อนจะกล่าวว่า
“เจ้าเข้าไปเองเถิด ข้างในนั้นมีความประหลาดใจที่แท้จริงอยู่”
จิ๋วเอ๋อร์มีสีหน้าสงสัย ความประหลาดใจที่แท้จริงงั้นหรือ?
ด้วยความอยากรู้อยากเห็น นางจึงก้าวไปข้างหน้าอย่างระมัดระวังแล้วผลักประตูเข้าไป หลังจากเข้าไปในประตู สายตาของจิ๋วเอ๋อร์ก็ยังคงเต็มไปด้วยความสับสน สถานที่แห่งนี
