ู้คนมากมายกำลังมองเหตุการณ์หนึ่งในสวนสัตว์และร้องเสียงดังออกมา
“ตายจริง! องค์หญิงน้อยอันตรายเพคะ อย่าเข้าไปเด็ดขาด”
“ตายแล้ว! องค์หญิงน้อยอย่านะเพคะ ท่านอย่าปีนป่ายไปรอบๆ สิเพคะ”
“เรียกองครักษ์เร็ว เรียกองครักษ์!”
“ฮือๆๆ องค์หญิงน้อยเกิดเรื่องแล้ว ข้าจะทำอย่างไรดี ข้ายังไม่อยากตาย ทั้งตระกูลของข้าก็ไม่อยากตาย”
ท่ามกลางความโกลาหล สาวใช้หลายคนถึงกับตกใจจนสลบไป แต่คนส่วนใหญ่ยังคงมองไปยังคอกสัตว์ที่อยู่ไม่ไกลด้วยความตึงเครียด ในบรรดาคอกสัตว์ทั้งหลาย มีสัตว์นานาชนิดถูกล่ามไว้ด้วยโซ่เหล็ก มีทั้งสัตว์ป่าธรรมดาและสัตว์ป่าที่มีรูปร่างดูร้ายอย่างยิ่ง และที่โดดเด่นที่สุดในบรรดาสัตว์เหล่านั้นคือหมาป่ายักษ์ตัวหนึ่งที่มีขนสีดำสนิทและขนาดตัวมหึมา
หมาป่ายักษ์ตัวนี้ไม่ใช่ใครอื่น มันคือเสี่ยวเฮย เนื่องจากหลีเต้ายังอยู่ในวังหลวง มันจึงถูกนำมาไว้ที่นี่ชั่วคราว และในตอนนี้ไม่ไกลจากเสี่ยวเฮยนั้น มีเด็กน้อยคนหนึ่งกำลังค่อยๆ เดินเข้าไปหามัน เมื่อเด็กน้อยปรากฏตัวขึ้น สัตว์ป่าที่ยังไม่ได้รับการฝึกในสวนสัตว์ต่างก็คำรามขึ้นมาพร้อมกัน บางตัวถึงกับดิ้นรนจนกรงที่ขังพวกมันสั่นสะเทือน คนที่กล้าหาญบางคนกำลังคิดว่าควรจะเข้าไปช่วยเด็กน้อยหรือไม่ แต่แล้วในชั่วขณะถัดมา พวกเขาสังเกตเห็นว่าหมาป่ายักษ์ในสวนสัตว์พลันลุกขึ้น
ทุกคนกลั้นหายใจทันที ไม่กล้าขยับตัวอีกต่อไป เพราะหมาป่ายักษ์ไม่ได้ถูกล่ามโซ่เอาไว้ พวกเขากลัวว่าการเ
