ามา หลี่เตาก็ดมกลิ่นดู กลิ่นหอมสดชื่นโชยมาทะลุเข้าสู่หัวใจ จากนั้นเขายกขึ้นจิบหนึ่งอึกค่อยๆ กลืนลงไป ในชั่วขณะถัดมาสีหน้าเขาพลันแสดงความตกตะลึง เพียงหนึ่งอึกของชาเขาก็รู้สึกว่าอวัยวะภายในทั้งห้าและหก รวมถึงสมองทั้งหมดตื่นตัวขึ้นมาราวกับได้รับการชำระล้างไปรอบหนึ่ง และเขายังค้นพบว่าชานี้มีสรรพคุณในการบำรุงร่างกาย ซึ่งก็มีประโยชน์ต่อสภาพพลังกายของเขาในตอนนี้ด้วย
ดูเหมือนว่าฮองเต้จะสังเกตเห็นความรู้สึกของหลี่เตาจึงเอ่ยถามขึ้นว่า
“รู้สึกดีใช่ไหม?”
หลี่เตาพยักหน้า
“พะยะค่ะ”
แม้ว่าเขาจะไม่ค่อยเข้าใจเรื่องชานัก แต่เนื่องจากชอบดื่มชาเป็นครั้งคราว จึงมีความสามารถในการชิมชาอยู่บ้าง ชานี้ไม่ธรรมดาเลย
ฮองเต้แนะนำว่า
“ชาโพธิ์พันปี มาจากต้นโพธิ์ที่มีอายุมากกว่าห้าพันปีในวัดโพธิ์โบราณ ทุกปีผลิตได้เพียงห้าชั่ง พวกเขาจะถวายให้ราชสำนักสองชั่ง”
เมื่อได้ยินถึงตรงนี้หลี่เตาก็พยักหน้า
แม้ว่านี่จะเป็นโลกที่มีวิทยายุทธขั้นสูง และมีความเป็นไปได้ที่ยอดฝีมือจะใช้วิทยายุทธละเมิดกฎหมาย แต่เขาเข้าใจดีว่าตาเฉียนต่างหากที่เป็นองค์กรที่มีอำนาจมากที่สุด เพียงแต่มีรัฐเป็นตัวแทนเท่านั้น คล้ายกับสำนักต่างๆ ในยุทธภพ หากต้องการตั้งตัวในตาเฉียนล้วนต้องเอาใจเครื่องจักรแห่งความรุนแรงที่ยิ่งใหญ่ที่สุดนี้
อย่างไรก็ตาม เขาไม่เข้าใจว่าการพูดเช่นนี้มีความหมายอะไร เป็นเพียงการอวดอ้างเฉยๆ งั้นหรือ? คงไม่ใช่กระมัง
“ต้องการหรือไม่?”
