เจ้าลองคิดดู ถ้าหาปรมาจารย์ในยุทธภพมาสักห้าร้อยคนให้ไปจัดการกับพวกทหารห้าร้อยนายนั้น ผลลัพธ์จะเป็นอย่างไร?”
เมื่อได้ยินเช่นนั้นทั้งสามคนก็เข้าใจความหมายของซุนเซียนทันที ในเรื่องของกองทัพ พวกเขาซึ่งเป็นขุนนางฝ่ายปกครองจะควบคุมกำลังอะไรได้ ก็มีเพียงองครักษ์ส่วนตัวที่เลี้ยงดูอยู่ในบ้านของผู้ที่ได้รับบรรดาศักดิ์เท่านั้น แต่องครักษ์เหล่านี้หากไม่มีความสามารถสูงถึงระดับหนึ่ง ก็จะไม่มีทางเป็นคู่ต่อสู้ของทหารที่ผ่านการฝึกฝนในสนามรบมาแล้วได้
แต่หากเป็นคนในยุทธภพก็จะแตกต่างออกไป ผู้ที่ได้รับการขนานนามว่าเป็นยอดฝีมือในยุทธภพย่อมมีจุดเด่นของตนเอง และแน่นอนว่าต้องผ่านการต่อสู้และการฝึกฝนมาไม่น้อย แม้อาจจะไม่มีระเบียบวินัยเหมือนกับกองทัพ แต่ในการต่อสู้ขนาดเล็กที่มีคนเพียงห้าร้อยคน หากยอดฝีมือจากยุทธภพห้าร้อยคนปะทะกับทหารห้าร้อยนาย แม้ว่าทหารเหล่านั้นจะเป็นทหารม้าชั้นยอด แต่คนในยุทธภพก็ยังคงเป็นฝ่ายได้เปรียบ โดยเฉพาะอย่างยิ่งพวกเขามีตัวเลือกในด้านวรยุทธที่มากกว่า
เมื่อคิดถึงตรงนี้พวกหลิวหงทั้งสามคนก็สบตากัน ราวกับมองเห็นภาพทหารห้าร้อยนายใต้บังคับบัญชาของหลีเต้าถูกสับจนต้องทิ้งหมวกเกราะหนีกระเจิดกระเจิงแล้ว เมื่อถึงเวลานั้นพวกเขาจะอาศัยโอกาสนี้ทำการกดดันอู่อันป๋ออย่างหนัก อีกฝ่ายเป็นคนโปรดของฝ่าบาทแล้วอย่างไรเล่า ขอเพียงกล้าทำผิดแล้วพวกเขาจับได้ไล่ทัน ก็จะสั่งสอนเสียให้เข็ด แม้แต่ฝ่าบาทก็ไม่อาจเข้
