ย์ แค่ครอบครองพลังระดับปรมาจารย์ขั้นสูงสุดในวัยเพียงเท่านี้ ก็เพียงพอแล้วที่จะทำให้ฮ่องเต้ปกป้องเขาอย่างสุดกำลัง ท้ายที่สุดแล้วสำหรับหลีเต้านั้น แม้ตอนนี้จะยังไม่ได้อยู่ในระดับมหาราชาปรมาจารย์ แต่ในอนาคตก็ย่อมบรรลุถึงระดับมหาราชาปรมาจารย์ได้อย่างแน่นอน
และทุกครั้งที่มีระดับมหาราชาปรมาจารย์เพิ่มขึ้นมาหนึ่งคน รากฐานของต้าเฉียนก็จะเพิ่มขึ้นอีกส่วนหนึ่ง ยิ่งไปกว่านั้น นี่ยังเป็นระดับมหาราชาปรมาจารย์ที่ปรากฏขึ้นในกองทัพ ไม่ใช่พวกมหาราชาปรมาจารย์ที่พเนจรในยุทธภพ
ในขณะเดียวกัน หลังจากการประชุมราชการยามเช้าสิ้นสุดลง ฮ่องเต้ได้ออกจากพระที่นั่งไท่เหอโดยมีจาวจงนำทาง ระหว่างทางกลับฮ่องเต้ก็นึกอะไรขึ้นมาได้จึงเอ่ยว่า “จาวจง วันนี้ยังไม่ต้องไปห้องอักษรก่อน”
“ไม่ไปหรือพะยะค่ะ?” จาวจงถามอย่างสงสัย “แล้วจะเสด็จไปที่ใดพะยะค่ะ?”
“พวกเราไปตำหนักหมิงเยว่”
ดังนั้น ไม่นานหลังจากนั้น ฮ่องเต้และจาวจงก็ปรากฏตัวขึ้นที่ด้านหน้าของตำหนักหมิงเยว่ในวังหลัง ยังไม่ทันที่จะเข้าไปในเขตตำหนักหมิงเยว่ ฮ่องเต้ก็ได้ยินเสียงหัวเราะใสกังวานราวกับกระดิ่งเงินลอยมา ทันใดนั้นเงาร่างเล็กๆ ก็พุ่งออกมาจากลานด้านในตำหนัก วิ่งตรงมาทางฮ่องเต้
“ฝ่าบาท” จาวจงยกมือขึ้นโดยไม่รู้ตัว แต่เมื่อเห็นรูปร่างของเงานั้นชัดเจนแล้ว เขาก็สะดุ้งโหยงแล้วกดมือลงอย่างรวดเร็ว ส่วนเงาร่างเล็กนั้นก็พุ่งชนเข้ากับร่างของฮ่องเต้โดยตรง
“อุยก์!” หลังจากเสียงร
