เท้าของเขาไว้แน่น เมื่อหันกลับไปมอง คนที่จับเขาไว้ก็คืออวิ๋นอ๋องนั่นเอง
“เจ้าหนุ่ม เจ้าทำลายแผนการใหญ่ของข้า ก็จงรับการลงทัณฑ์จากสวรรค์พร้อมข้าเถิด!”
หลี่เตาไม่ได้พูดอะไร เพียงแค่ก้มลงมองข้อเท้าที่ถูกจับเอาไว้ ทันใดนั้นในใจก็มีความคิดหนึ่งผุดขึ้นมา บิดข้อเท้าให้หักแล้วยกเท้าทั้งสองข้างให้อีกฝ่ายไป
แต่ดูเหมือนอวิ๋นอ๋องจะเดาได้ว่าหลี่เตามีวิธีสลัดหนี จึงรีบพูดต่อว่า
“ถ้าเจ้าหนีไป ข้าก็จะลากคนที่เหลือทั้งหมดในเมืองเทียนหนานและคนใต้บังคับบัญชาของเจ้าให้ตายไปพร้อมกับข้า แม้เจ้าจะมีวิธีหนี แต่คนใต้บังคับบัญชาของเจ้าและชาวเมืองเทียนหนานไม่มีทางหนีพ้นได้หรอก”
คำพูดนี้ถือว่าแทงใจดำของหลี่เตาเข้าพอดี อันที่จริงแล้วสำหรับชาวบ้านธรรมดาในเมืองเทียนหนาน หลี่เตาไม่ได้มีความรู้สึกผูกพันมากนัก หากอวิ๋นอ๋องใช้แค่ชาวบ้านเหล่านี้มาข่มขู่เขา เขาก็น่าจะเลือกสละพวกเขาไป แต่ในเมืองเทียนหนานยังมีคนจากจวนผู้ว่าการรวมถึงกองทัพหมาป่าผู่ถูที่สร้างขึ้นมาอย่างยากลำบากอีกด้วย
ราวกับมั่นใจแล้วว่าหลี่เตาจะไม่จากไป อวิ๋นอ๋องจึงปล่อยมือจากข้อเท้าของหลี่เตาทันที
เมื่อเห็นหลี่เตาไม่มีการเคลื่อนไหว ในใจอวิ๋นอ๋องก็พลันรู้สึกโล่งอก เขาเดิมพันถูกแล้ว หากหลี่เตาเดินจากไปโดยไม่ลังเลเลยจริงๆ เขาคงโกรธจนกระอักเลือด
ทันใดนั้นบนท้องฟ้าก็มีเสียงอสนีบาตดังสนั่นอีกครั้ง ร่างของอวิ๋นอ๋องสั่นสะท้าน เขาเงยหน้าขึ้นมองท้องฟ้า เห็นเพียงเ