ลี่ ข้าอาจจะต้องออกจากดินแดนทางใต้สักระยะหนึ่ง”
“หืม?”
หลี่เต้าพลันเงยหน้าขึ้นมอง “ออกไป? ไปที่ใด?”
“กลับเมืองหลวง”
“เหตุใดจึงต้องกลับเมืองหลวงอย่างกะทันหัน? มีเรื่องอะไรเกิดขึ้นหรือ?”
หากเป็นก่อนหน้านี้ด้วยความสัมพันธ์ของทั้งสองแล้ว หลี่เต้าคงไม่กล้าถามคำถามเช่นนี้ออกมาอย่างไม่เกรงใจ
แต่ปัจจุบันหลังจากที่ทั้งสองคนได้ติดต่อกันมากขึ้น ก็ได้กลายเป็นสหายกันแล้ว ดังนั้นการเป็นห่วงกันบ้างก็ถือเป็นเรื่องปกติ
เถี่ยซานเหนียงส่ายหน้าพลางกล่าวว่า “ไม่มีอะไรหรอก เพียงแต่ข้าอยากจะนำสิ่งที่พี่หลี่สอนไปยังเมืองหลวง”
“อันที่จริงแล้วเมื่อเทียบกับดินแดนทางใต้ สิ่งต่างๆ มากมายสามารถได้รับการพัฒนาที่ดีกว่าในโลกภายนอก”
“แน่นอนว่าผลลัพธ์ที่เกิดจากการพัฒนาสิ่งเหล่านี้ในโลกภายนอก ข้าก็จะไม่ลืมส่วนแบ่งของพี่หลี่เช่นกัน”
หลี่เต้าเข้าใจแล้วว่าเถี่ยซานเหนียงกำลังพูดถึงอะไร “เจ้าหมายถึงหนังสือพิมพ์หรือ?”
“นอกจากหนังสือพิมพ์แล้ว ยังมีสิ่งอื่นๆ อีกด้วย”
เมื่อได้ยินเช่นนั้นหลี่เต้าก็ขมวดคิ้ว “สิ่งเหล่านี้อาจจะดำเนินไปได้อย่างราบรื่นในดินแดนทางใต้ แต่ในโลกภายนอกนั้นอาจจะไม่เหมือนกัน เจ้าต้องพิจารณาให้ดี สิ่งที่ข้าให้เจ้าไปหลายสิ่งนั้นมันไมอาจเปิดเผยได้โดยง่าย”
ในฐานะที่เคยเป็นคนยุคปัจจุบัน เขาเข้าใจดีที่สุดว่าสิ่งที่เขานำออกมาจะก่อให้เกิดผลกระทบเช่นไร ไม่ต้องพูดถึงอย่างอื่น เพียงแค่คุณค่าของหนังสือพิมพ์เพียงอย่าง