ยิ่งไปกว่านั้น แม้ไม่มีคำพูดของฉูจ้าวในวันนี้ พวกเขาก็ยินดีที่จะคำนับคารวะแบบศิษย์ต่ออาจารย์ให้หลี่เต้า หรือแม้แต่คุกเข่าคำนับให้รับเป็นศิษย์ก็ยังได้
อันที่จริงแล้ว การที่คนผู้หนึ่งสามารถพูดเพียงประโยคเดียวแล้วทำให้ผู้อื่นบรรลุธรรมได้นั้น ไม่ใช่สิ่งที่คนธรรมดาจะทำได้
แม้ประโยคเมื่อครู่จะดูเหมือนส่งผลแค่วิธีอาจารย์ฉูเท่านั้น
แต่ความจริงแล้วมันส่งผลต่อพวกเขาเช่นกัน เพียงแต่การรับรู้ในชีวิตของพวกเขายังไม่ถึงระดับของอาจารย์ฉู จึงดูเหมือนไม่มีการเปลี่ยนแปลงที่ชัดเจน
แต่ต่อไปหากพวกเขาก้าวหน้าในการบำเพ็ญเพียรเพราะประโยคนั้น บุญคุณนี้ก็จะเพิ่มพูนตามไปด้วย
โดยสรุปแล้ว มันดูเหมือนเป็นเพียงแค่คำพูดธรรมดาของหลี่เต้า แต่ตราบใดที่มันถูกส่งต่อไป เหตุและผลก็จะถูกถ่ายทอดต่อไปด้วย
หลี่เต้ากล่าวอย่างจนปัญญา “อาจารย์ฉู ท่านยกย่องข้ามากเกินไปแล้ว”
ฉูจ้าวส่ายหน้า “นี่เป็นสิ่งที่สมควรแล้ว”
เมื่อเห็นท่าทางจริงจังของอาจารย์ฉู หลี่เต้าก็ไม่ได้พูดอะไรอีก
อย่างไรเสียเรื่องนี้ก็ถือว่าเป็นประโยชน์ต่อเขาเช่นกัน ตั้งแต่โบราณกาลมา บัณฑิตนักปราชญ์เป็นพวกที่ยากจะจัดการที่สุด ด้วยสถานะและตำแหน่งเช่นนี้ ต่อไปเมื่อเขาทำสิ่งใดก็จะมีแรงสนับสนุน
หลังจากนั้นฉูจ้าวก็มองดูผู้คนจากสำนักเหวินหัว “ในเมื่อทางพวกเจ้าเรียบร้อยดีแล้ว ข้าก็ควรจะไปเสียที”
เมื่อได้ยินคำพูดนี้ เหล่าศิษย์จากสำนักเหวินหัวต่างก็ตกตะลึงทันที “อาจารย์ เหตุใ
