ลำคอ กระเซ็นสูงถึงสามฉือ กลิ่นคาวเลือดสดใหม่แผ่ซ่านออกมา
ทันใดนั้น ทุกคนก็เข้าใจแล้วว่าทำไมก่อนหน้านี้ถึงได้มีกลิ่นเหม็นรุนแรงขนาดนั้นโดยเฉพาะเมื่อได้เห็นของเหลวสีแดงขาวไหลออกมาจากรอยฟันในระยะใกล้
ทุกคนจากสำนักเหวินหัวล้วนมีสีหน้าซีดขาว “แหวะ!”
เมื่อได้กลิ่นคาวเหม็นนั้นอีกครั้ง หลายคนในกลุ่มพวกเขาก็ทนไม่ไหวอีกต่อไป อาเจียนออกมาทันทีเมื่อเห็นภาพนี้ หลี่เต้ามีสีหน้าเรียบเฉยราวกับคาดการณ์ไว้ล่วงหน้าแล้ว
สุดท้ายแล้ว ผู้ที่ใช้ชีวิตอย่างสุขสบายในเมืองหลวง จะเคยเห็นภาพเช่นนี้เมื่อไหร่กัน
ฉูจ้าวอดไม่ได้ที่จะกล่าวว่า “ท่านผู้ว่าการหลี่เต้า ช่างมีวิธีการที่เก่งกาจนัก”
หลี่เต้าส่ายหน้า “ไม่ถือว่าเป็นวิธีการอะไรหรอก หากพวกเขาต้องการจะมารับตำแหน่งขุนนางที่ดินแดนทางใต้ ต้องเตรียมใจให้พร้อมกับสิ่งเหล่านี้ อย่างไรเสียดินแดนทางใต้ก็ไม่ใช่สถานที่ที่ดีนัก”
พอพูดจบ หลี่เต้าก็เอ่ยปากกับกลุ่มคนจากสำนักเหวินหัวเป็นครั้งแรกว่า“พวกเจ้ารู้หรือไม่ว่า บนเวทีสูงนี้ทุกวันมีคนถูกตัดหัววันละเท่าไร?”
เมื่อได้ยินเช่นนั้น กลุ่มคนที่เพิ่งตั้งสติได้ก็พากันเงียบไม่พูดจา เพียงแต่เหลือบมองมาทางนี้
“หลายร้อยคน! บางครั้งมากถึงพันกว่าคน และจำนวนคนเหล่านี้อาจจะยังคงมีต่อไปอีกนาน”
แม้ว่าจะมีการเตรียมใจไว้แล้ว แต่บางคนก็ยังแสดงสีหน้าตกตะลึงให้เห็นสุดท้ายแล้ว การใช้ชีวิตในเมืองหลวงที่แค่มีคนตายไม่กี่คนก็อาจจะถูกทำให้เป็นเรื่องใ
