่เต้าก็รู้ว่าคนเหล่านี้เพียงแค่เปลี่ยนแปลงภายนอกเท่านั้น แต่ไม่รู้ว่าในใจด่าเขาไปอย่างไรบ้างแล้ว และต่อไปเขาจะทำให้คนเหลานี้ยอมรับอย่างจริงใจ
หลังจากกลับมาที่จวนผู้ว่าการ หลี่เต้าได้พาคนเหล่านี้ไปยังจวนเขตนอก และจัดการเรื่องที่พักให้ก่อนที่การกวาดล้างภายนอกของดินแดนทางใต้จะเสร็จสิ้น คนเหล่านี้จะต้องพักอยู่ที่นี่ชั่วระยะหนึ่งก่อน แล้วค่อยไปรับตำแหน่ง
หลังจากจัดการเรื่องที่พักเรียบร้อยแล้ว หลี่เต้าก็รวบรวมคนเหล่านี้มานั่งในลานเรือนแห่งหนึ่ง
บนที่นั่งประธาน หลี่เต้าชงชาหนึ่งกาแล้วรินให้ฉูจ้าวที่อยู่ข้างๆ หนึ่งถ้วย ก่อนจะเอ่ยปากว่า“อาจารย์ฉู ข้าได้ยินจากเฉินโหยวว่าสำนักเหวินหัวที่อาจารย์ฉูอยู่นั้น ชอบถกเถียงกันมากใช่หรือไม่?”
ฉูจ้าวส่ายหน้า “มันเป็นเพียงการโต้เถียงของพวกเด็กเกเรเท่านั้น ไม่นับว่าเป็นการถกเถียงหรอก”
“จะเรียกว่าการโต้เถียงก็ได้”
หลี่เต้าหันไปมองผู้คนในลานเรือน “ไม่ทราบว่าคนหยาบกระด้างอย่างข้า จะขอถกเถียงกับพวกท่านได้หรือไม่?”
หืม!
เมื่อได้ยินคำพูดนี้ กลุ่มคนจากสำนักเหวินหัวต่างก็ดวงตาสว่างวาบขึ้นมาในทันทีก่อนหน้านี้พวกเขาถูกกดข่มจากเหตุการณ์พิจารณาคดีสาธารณะ ในใจมีไฟโทสะที่ไม่รู้จะระบายที่ไหนไม่คิดว่าผู้เกี่ยวข้องจะส่งตัวเองมาให้ถึงที่ และยังเป็นเรื่องที่พวกเขาถนัดที่สุดอีกด้วย
ฉูจ้าวที่อยู่ด้านข้างก็ตกตะลึงกับคำพูดนี้เช่นกัน
หลังจากได้สติ เขาก็ค่อยๆ กล่าวว่า “ท่านผู้ว่า
