วกเขาก่อความวุ่นวายถึงระดับไหน?
ในนั้นมีคนที่กล้าด่าทอกันอย่างเปิดเผยในท้องพระโรงถึงเก้าในสิบคน ส่วนอีกหนึ่งคนที่เหลือนั้น ยิ่งร้ายกาจกว่า… กล้าชี้หน้าด่าฮ่องเต้ตรงๆ!
หากฮ่องเต้เป็นเพียงฮ่องเต้ที่เลอะเลือน ไม่สนใจชื่อเสียงของตนเอง สังหารคนพวกนี้ไปเสียก็จบแล้ว แต่ประเด็นสำคัญคือ พระองค์ไม่ได้เป็นเช่นนั้น
ยิ่งไปกว่านั้น คนพวกนี้ก็ไม่กลัวว่าพระองค์จะสังหารพวกเขา ตามคำพูดของพวกเขา… นี่เรียกว่าการยอมตายเพื่อแสดงเจตจำนง!
โดยสรุปแล้ว พวกเขาเป็นพวกที่ทั้งสังหารไม่ได้และใช้งานไม่ได้
