“ตายซะ!”
ภายใต้การระเบิดพลัง เฉินหยางมีพลังปราณแท้ลอยวนรอบกายอีกครั้ง ในขณะเดียวกันภายใต้อิทธิพลของพลังปราณแท้นี้ พลังอำนาจสวรรค์ก็รวมตัวกันรอบกายเขา
จากนั้นเขาก็โจมตีอีกครั้งโดยไม่ลังเล ก่อนหน้านี้แม้จะถูกกดดันแต่หลี่เต้ายังสามารถสู้แบบประชิดได้ ตอนนี้เขายิ่งไม่กลัวเลยแม้แต่น้อยจึงเข้าปะทะโดยตรงทันที
ไร้เทียมทาน! ดาวพิฆาตระบำคลั่ง!
ง้าวมังกรทมิฬเคลื่อนไหววาดเป็นเงาจำนวนมากนับไม่ถ้วน เฉินหยางใช้วรยุทธ์แปลงร่างเป็นเงาสีเลือดหลายสายปะทะกับหลี่เต้า ทุกที่ที่ทั้งสองผ่านไปแผ่นดินสั่นสะเทือนภูเขาไหว ทั้งภูเขาดูเหมือนกำลังจะแตกออก
เมื่อพลังอำนาจสวรรค์ที่เฉินหยางรวบรวมปะทะกับพลังอันดุดันของหลี่เต้า ท้องฟ้าก็เริ่มเปลี่ยนเป็นผิดปกติ พายุหมุนพัดกวาดทุกสิ่งรอบข้าง
ในตอนนี้หลี่เต้าจับจังหวะได้พอดี ง้าวมังกรทมิฬแทงตรงไปที่ศีรษะของเฉินหยาง ม่านตาของเฉินหยางหดเล็กลง เขารีบก้มศีรษะและโน้มตัวหลบ
ทว่าแม้จะหลบหลีกการโจมตีครั้งนี้ได้ แต่ภายใต้อิทธิพลของพลังลมแกร่งกล้าบนง้าวมังกรทมิฬ เส้นผมที่เดิมตั้งตรงก็กระจายออกทันที
หลังจากลงสู่พื้น เฉินหยางทั้งตัวอาภรณ์ยับเยิน ผมยาวปลิวสยาย ดูทุลักทุเลอย่างยิ่ง
“เหตุใดกัน!” เฉินหยางจ้องมองหลี่เต้าด้วยดวงตาที่เบิกกว้าง ผ่านการต่อสู้มามากมายเช่นนี้ เหตุใดพลังของอีกฝ่ายจึงไม่มีทีท่าว่าจะลดลงเลยแม้แต่น้อย กลับยิ่งเพิ่มพูนขึ้นเรื่อยๆ
หากสถานการณ์เป็นเช่นนี้ต่อไป คนแรกที
