่จะทนไม่ไหวย่อมเป็นเขาอย่างแน่นอน
ในยามนี้หลี่เต้าไม่ได้ให้โอกาสเฉินหยางคิดไปมากกว่านี้ เพียงแค่ลงสู่พื้นเจตจำนงแห่งง้าวก็รวมตัวขึ้น ง้าวมังกรทมิฬแปรเปลี่ยนเป็นง้าวยักษ์ยาวหลายสิบจั้งฟาดลงมาที่เฉินหยางอย่างหนักหน่วง
ตูม! ภายใต้การโจมตีครั้งนี้ ลานกว้างของสำนักปีศาจเลือดถูกแบ่งออกเป็นสองส่วนจากตรงกลาง ทิ้งร่องลึกร้อยจั้งไว้
หลังจากการโจมตีครั้งนี้หลี่เต้าถอนลมหายใจขุ่นออกจากปาก การปะทะกันอย่างดุเดือดก่อนหน้านี้ทำให้เขาสูญเสียพลังปราณโลหิตในร่างไปบ้างเช่นกัน จากนั้นเขาเงยหน้าขึ้นมองไปยังซากปรักหักพังในระยะไกล เนื่องจากระบบไม่ได้แจ้งเตือนเขาจึงรู้ว่าเฉินหยางยังไม่ตาย
“นี่เป็นเพราะเจ้าบังคับข้า!”
ในขณะนั้นเสียงแหบแห้งของเฉินหยางก็ดังขึ้นจากกองซากปรักหักพัง ในชั่วขณะถัดมาท้องฟ้าเปลี่ยนสี พลังกดดันอันน่าสะพรึงกลัวลอยขึ้นมาจากซากปรักหักพัง
โครม! เศษหินกระเด็นเฉินหยางกระโดดออกมาจากซากปรักหักพัง และหยุดยืนบนยอดตำหนักที่พังทลาย
ในตอนนี้รอบกายเขามีพลังปราณแท้สีเลือดกำลังรวมตัวกันอย่างต่อเนื่อง ในขณะที่พลังปราณแท้กำลังรวมตัวกันนั้น พลังอำนาจสวรรค์ก็เริ่มพันรอบกายเขา
แต่นั่นยังไม่เพียงพอ ขีดจำกัดของเขายังไม่มากพอที่จะจัดการกับภัยร้ายเบื้องหน้า เขาต้องการพลังที่แข็งแกร่งกว่านี้
ดังนั้นเฉินหยางจึงมองไปยังศพของผู้คนที่ถูกกองทัพหมาป่าฝูถูสังหารในระยะไกล “มา!”
พลังปราณแท้สีเลือดรอบกายเฉินหยางพลันกระ
