อาไว้ และในช่วงเวลาสั้นๆ ที่เสียสมาธินั้นเอง ก็ทำให้ดาบเหล็กทมิฬของเว่ยอวิ่นฟันผ่านลำคอของเขา
ตามมาด้วยร่างที่ถูกตัดขาดจากศีรษะร่วงลงมาจากกลางอากาศ ทันใดนั้นทุกคนต่างมองภาพตรงหน้าด้วยความตกตะลึง ผู้มีพลังระดับเซียนเทียนขั้นสูงสุด แพ้ให้กับผู้มีพลังระดับเซียนเทียนขั้นกลาง?
เป็นไปได้อย่างไร?
เนื่องจากชาวยุทธภพส่วนใหญ่ไม่ค่อยรู้เรื่องราวของราชสำนัก พวกเขาจึงไม่เข้าใจเรื่องกองทัพวิญญาณและเกียรติภูมิกองทัพมากนัก
ในสายตาของพวกเขารู้เพียงว่าภาพที่เห็นนั้นน่าสะพรึงกลัวเหลือเกิน และเข้าใจแล้วว่าพวกกองทัพหมาป่าฝูถูเหล่านี้ไม่ใช่แค่ดูน่ากลัว แต่พวกเขาน่าสะพรึงกลัวจริงๆ
หลี่เต้ามองดูกลุ่มคนพลางกล่าวอย่างเชื่องช้า “หากพวกเจ้ายอมจำนนตอนนี้ก็ยังทันการอยู่”
“ยอมจำนนงั้นหรือ?” เฉินหยางถึงกับหัวเราะออกมาทั้งๆ ที่กำลังโมโหอยู่ เขาเพิ่งจะบรรลุระดับมหาราชาปรมาจารย์ หากต้องยอมจำนนนั่นมันไม่เท่ากับการบรรลุไปเปล่าๆ หรอกหรือ
ในชั่วขณะถัดมาเขาก็เอ่ยสั่งการด้วยสีหน้าเย็นเยียบทันที “แค่ทหารม้าจำนวนสองพันเท่านั้น พวกเจ้ามีคนมากมายขนาดนี้ยังจะกลัวอะไร!”
ส่วนเหตุผลที่เขาพูดว่า “พวกเจ้า”
เพราะเขาต้องการจะจัดการกับผู้ว่าการหลี่เต้าด้วยมือของตัวเอง เพื่อให้อีกฝ่ายรู้ว่าดินแดนทางใต้นี้ไม่ใช่ว่าใครก็สามารถมารังแกได้
“โจมตี!”
เมื่อมีคำสั่งดังขึ้น เหล่าศิษย์สำนักปีศาจเลือดต่างก็มองหน้ากันแล้วพุ่งเข้าโจมตีกองทัพหมาป่าฝู
