ลอู่ และสุดท้ายก็ปรากฏตัวในหมู่บ้านเมฆาของตระกูลเหมียว ทำลายแผนการร่วมมือระหว่างพวกเราและตระกูลอู่”
เมื่อพูดถึงหลี่เต้าบนใบหน้าของหวงเชี่ยงก็มีความโกรธแค้นปรากฏให้เห็นอย่างชัดเจน
หากไม่ใช่เพราะหลี่เต้า ตัวเขาเองก็คงไม่ต้องมาปรากฏตัวที่นี่ และคงไม่ทำให้นายท่านโกรธเพราะภารกิจล้มเหลว
“เขาอีกแล้วหรือ…”
เมื่อพูดถึงผู้ว่าการคนใหม่ บุคคลบนบัลลังก์ก็จมอยู่ในความเงียบชั่วขณะ
หลังจากผ่านไปครู่หนึ่งเขาก็เอ่ยปากว่า “ก็ให้เป็นเช่นนี้ไปก่อน เรื่องของราชันกู่เกราะทองเจ้าไม่ต้องสนใจแล้ว จงรวบรวมสิ่งอื่นๆ ที่ข้าสั่งเจ้าต่อไป หากครั้งนี้เจ้าล้มเหลวอีก เมื่อถึงเวลานั้นเจ้าก็ไม่ต้องมาพบข้าแล้ว จงฆ่าตัวตายเสีย”
“จะไม่มีทางเกิดขึ้นอีกแน่นอน”
แม้จะไม่เข้าใจนักว่าทำไมนายท่านถึงได้หวาดกลัวผู้ว่าการคนหนึ่งถึงเพียงนี้ แต่การที่สามารถรักษาชีวิตของตนเองไว้ได้ก็ถือเป็นผลลัพธ์ที่ดีที่สุดแล้ว
“พอเถอะ เจ้าลงไปได้แล้ว”
หลังจากหวงเชี่ยงจากไป ถ้ำพำนักอันกว้างใหญ่ก็จมอยู่ในความเงียบงันอีกครั้ง
“แค่ก! แค่ก!”
ทันใดนั้นเสียงไออันรุนแรงก็ดังออกมาจากปากของคนที่นั่งอยู่บนบัลลังก์ ทำให้เขาเอามือปิดปากโดยไม่รู้ตัว
และเมื่อเขาหยุดไอก็ดึงมือออก ทำให้เห็นว่ามีคราบเลือดสีแดงฉานติดอยู่บนฝ่ามือ
“ดูเหมือนว่าร่างกายนี้คงถึงจุดสิ้นสุดแล้ว” คนบนบัลลังก์พึมพำ
ในตอนนั้นเอง ดูเหมือนเขาจะรู้สึกถึงบางสิ่ง จึงเบนสายตามองไปยังความมืดด้านข้างแ
