“เอาละ หยุดเถียงกันได้แล้ว นั่งลง ข้ามีเรื่องจะบอกพวกเจ้า”
ด้วยการแทรกแซงของหลี่เต้าทั้งสองฝ่ายจึงไม่พูดอะไรต่อ
เมื่อเห็นว่าบุคคลสำคัญในจวนผู้ว่าการมารวมตัวกันพร้อมหน้า หลี่เต้าจึงเอ่ยแนะนำว่า “ก่อนอื่นข้าจะแนะนำคนที่ข้าพากลับมาครั้งนี้”
“เสิ่นซาน เหล่ากุ่ย สวีหู และเจ้าบ้าตัวน้อย ล้วนเป็นคนคุ้นเคยเก่าของข้า ได้พบกันโดยบังเอิญในเขาหมื่นลี้ ส่วนรายละเอียดนั้นเว่ยอวิ่นกับหลิวเหนิงรู้ดี”
ทุกคนพินิจดูเสิ่นซานและคนอื่นๆ แล้วพยักหน้าเล็กน้อย ซึ่งถือว่าเป็นการทักทายกันแล้ว
จากนั้นหลี่เต้าชี้ไปที่เหมียวเมี่ยวซินที่อยู่ด้านหลังเขา “ท่านผู้นี้คือเหมียวเมี่ยวซิน สตรีศักดิ์สิทธิ์แห่งตระกูลเหมียวในปัจจุบัน”
“สตรีศักดิ์สิทธิ์แห่งตระกูลเหมียว?”
จางเมิ่งและคนอื่นๆ ไม่ได้เข้าใจเกี่ยวกับตระกูลเหมียวลึกซึ้งนัก ความเข้าใจของพวกเขาจำกัดอยู่แค่ตระกูลเหมียวในเมืองเทียนหนาน
แต่โจวเซิงไม่เหมือนกัน เขาใช้ชีวิตอยู่ในดินแดนทางใต้มาหลายปี เขาเข้าใจดีว่าสตรีศักดิ์สิทธิ์แห่งตระกูลเหมียวมีสถานะเช่นไร
“ท่านผู้ว่าการ ท่านนี้…”
โจวเซิงคิดไม่ถึงเลยว่า ผู้ว่าการของพวกเขาออกไปสืบสวนเรื่องสำนักปีศาจเลือดครั้งหนึ่ง แล้วสุดท้ายจะได้พาสตรีศักดิ์สิทธิ์แห่งตระกูลเหมียวกลับมาด้วย
หลี่เต้าไม่พูดอ้อมค้อม เล่าเรื่องทั้งหมดที่เกิดขึ้นในเขาหมื่นลี้ให้ทุกคนฟังอย่างละเอียด
หลังจากฟังจบทุกคนก็เข้าใจถึงสาเหตุและผลลัพธ์ของเรื่องราวทั้ง
