าก็แสยะยิ้มเจ้าเล่ห์ “เหล่ากุ่ย! เป็นเจ้าที่หลอกข้าก่อน”
เห็นเพียงเขาเร่งความเร็วขึ้น ทิ้งเหล่ากุ่ยไว้ที่เบื้องหลัง เหล่ากุ่ยมองดูเจ้าบ้าตัวน้อยที่ไล่ตามมาอดด่าไม่ได้ “เจ้าหนุ่มไร้คุณธรรมจริง!” พูดจบเขาเหลือบมองดูเจ้าบ้าตัวน้อยที่ไล่ตามมาถึงข้างตัวแล้วก็หยุดฝีเท้าอย่างกะทันหัน จากนั้น…
พรึบ!
เจ้าบ้าตัวน้อยไม่สนใจเหล่ากุ่ยเลย พุ่งตรงไปไล่ตามเสิ่นซานทันที เสิ่นซานที่วิ่งอยู่ข้างหน้าสุด เมื่อหันกลับมาเห็นภาพนี้สีหน้าของเขาพลันเปลี่ยนไปอดร้องตะโกนไม่ได้ “เหล่ากุ่ย ทำไมมันไม่ไล่ตามเจ้า!”
เหล่ากุ่ยพูดกับตัวเอง “เจ้าบ้าตัวน้อยนี่มันบ้าแต่ไม่ได้โง่ ไม่ให้กินเนื้อหอมๆ ของเจ้าแล้วจะมาแทะกระดูกแก่ๆ ของข้าหรือไร”
ขณะนี้ด้านนอกถ้ำ สวีหู่และเจ้าเสือกำลังต่อสู้อย่างดุเดือดกับตระกูลอู่และกองทัพสิบทิศ ยิ่งบาดเจ็บหนักเท่าไรสวีหู่ก็ยิ่งมีพลังอำมหิตมากขึ้นเท่านั้น ในช่วงเวลาสั้นๆ กองทัพสิบทิศกว่าครึ่งต้องพบกับจุดจบในมือของสวีหู่และเจ้าเสือ เมื่อเห็นภาพนี้หัวหน้ากองทัพสิบทิศขมวดคิ้วแน่นและเตรียมลงมือด้วยตัวเอง
แต่ในขณะนั้นเอง เสียงร้องด้วยความเจ็บปวดก็ดังขึ้น จากนั้นทุกคนก็เห็นเสิ่นซานวิ่งออกมาจากถ้ำ สิ่งที่ดึงดูดความสนใจมากที่สุดคือร่างเล็กๆ ที่อยู่ด้านหลังเสิ่นซาน ซึ่งตอนนี้กำลังกัดก้นของเสิ่นซานอย่างแรง
เมื่อสังเกตเห็นทั้งสองคน ผู้นำตระกูลอู่เหมือนจะรับรู้ถึงบางสิ่ง สายตาของเขาตกลงบนเจ้าบ้าตัวน้อยทั
