ขา ทุกคนล้วนแต่งกายแบบป่าเถื่อน
“พวกเจ้า…” เหมียวหรงพินิจมองคนเหล่านี้อย่างละเอียด เมื่อเห็นสองคนที่นำหน้าทันใดนั้นม่านตาของเขาก็หดเล็กลง “พวกเจ้าคือพี่น้องตระกูลอู่จากกองทัพสิบทิศ!”
ร่างสูงใหญ่ทางซ้ายยิ้มกว้าง “น้องชาย พวกเขาจำพวกเราได้แล้ว”
ร่างสูงใหญ่ทางขวาก็ยิ้มเช่นกัน “พี่ชาย ดูเหมือนชื่อเสียงของพวกเรายิ่งโด่งดังขึ้นเรื่อยๆ แล้ว”
สีหน้าของเหมียวหรงไม่สู้ดี เขาพูดว่า “ตระกูลเหมียวของพวกเราไม่เคยมีเรื่องกับกองทัพสิบทิศของพวกเจ้า เหตุใดพวกเจ้าจึงลงมือกับตระกูลเหมียวของข้า”
อู่เซิ่งหรือก็คือพี่ชายตระกูลอู่พูดตามตรงว่า “รับเงินคนอื่น ช่วยแก้ปัญหาให้คนอื่น อีกอย่างนี่ก็เป็นเรื่องที่พวกเจ้าจัดการกันเองพวกข้าแค่มาช่วยเหลือเท่านั้น”
ในตอนนั้นเองเสียงของเหมียวอี้ก็ดังขึ้นจากด้านข้าง
“อย่าพูดเรื่องไร้สาระอีกเลย รีบจัดการพวกมันเสีย!”
“ได้ รู้แล้ว” อู่เซิ่งมองดูผู้คนของหมู่บ้านเมฆา จากนั้นก็สั่งการว่า “พวกเจ้าลงมือได้”
พร้อมกับคำสั่งนั้นกลุ่มคนที่อยู่ด้านหลังพี่น้องตระกูลอู่ก็พุ่งเข้ามาในประตูทันที
เมื่อเห็นภาพนี้เหมียวหรงหันไปมองที่หลี่เต้า หากปราศจากกู่ พลังต่อสู้ของปรมาจารย์กู่จะลดลงอย่างมาก หากเผชิญหน้ากับคนของพี่น้องตระกูลอู่ การปะทะกันโดยตรงจะทำให้มีผู้บาดเจ็บล้มตายอย่างหนัก
“พวกนี้ฝากไว้กับข้า ส่วนคนตระกูลเหมียวของเจ้าก็ให้เจ้าเป็นผู้จัดการเองเถิด”
พูดจบ หลี่เต้าก็ดึงราชันกู่หยกขาวบ
