ับมา เหมียวหรงก็ออกคำสั่งทันที “ไปดูว่าเกิดอะไรขึ้น!”
เมื่อได้ยินคำสั่ง ลูกหลานตระกูลเหมียวสองคนก็รีบวิ่งไปพยุงชายที่บาดเจ็บมาวางตรงหน้าเหมียวหรง หลี่เต้าก็ไม่รีบเดินจากไป อยากดูว่าเกิดอะไรขึ้นกันแน่
หลังจากวางชายที่บาดเจ็บลง ลูกหลานตระกูลเหมียวคนหนึ่งก็ตรวจดูอาการ มองดูลวดลายบนเสื้อผ้าของชายคนนั้นแล้วเงยหน้าขึ้นพูดว่า “ท่านผู้อาวุโสสูงสุด เป็นคนจากหมู่บ้านสายลม”
‘หมู่บ้านสายลม’ เป็นหมู่บ้านตระกูลเหมียวที่อยู่ภายใต้การปกครองของเหมียวโฮ่ว ผู้อาวุโสคนที่สอง
เหมียวหรงมองดูบาดแผลรุนแรงทั่วร่างของชายที่บาดเจ็บก่อนจะเอ่ยว่า “ทำให้เขาฟื้นขึ้นมาได้หรือไม่?”
ลูกหลานตระกูลเหมียวคนหนึ่งตรวจดูอาการแล้วพูดเสียงทุ้มว่า “ท่านผู้อาวุโสสูงสุด เขาบาดเจ็บสาหัสเกินไป คงเหลือลมหายใจเพียงเฮือกเดียว อาจสิ้นใจเมื่อไหร่ก็ได้ แต่ถ้าใช้กู่ผูกชีวิต อาจทำให้เขารู้สึกตัวได้ชั่วครู่”
“ใช้เลย!”
เมื่อเสียงคำสั่งของเหมียวหรงดังขึ้น คนตระกูลเหมียวผู้นั้นก็ปล่อยกู่ที่มีลักษณะคล้ายตะขาบพิษชนิดหนึ่งคลานออกมาจากแขนเสื้อ กู่ตัวนั้นพลันพุ่งเข้าไปในจมูกของชายที่บาดเจ็บภายใต้การควบคุม
หลังจากผ่านไปเพียงไม่กี่ลมหายใจ ร่างของชายที่บาดเจ็บก็เริ่มสั่นอย่างรุนแรง ในชั่วขณะถัดมาเสียงแหบแห้งดังขึ้น ชายที่บาดเจ็บลืมตาขึ้นอย่างรวดเร็ว
เมื่อมองเห็นทุกสิ่งรอบตัวชัดเจนแล้ว เขาก็ร้องเรียกทันที “ท่านผู้อาวุโส! ช่วยด้วย!”
เหมียวหรงย่อตัวล
