ยวหรงใส่ใจเรื่องนี้มากเพราะก่อนหน้านี้ตอนที่หลี่เต้าปะทะกับอู่คุน เขาได้รับรู้เรื่องราวเกี่ยวกับการมาถึงดินแดนทางใต้ของหลี่เต้าจากเมี่ยวอวี่และเมี่ยวหง เขาเข้าใจดีว่าบุคคลอย่างหลี่เต้าไม่น่าจะมีเป้าหมายเพียงแค่เมืองเทียนหนานเท่านั้น แต่น่าจะเป็นดินแดนทางใต้ทั้งหมด
หากเป็นเช่นนั้นตระกูลเหมียวของพวกเขาก็คงต้องเผชิญหน้ากับอีกฝ่ายในไม่ช้าก็เร็ว ผู้ว่าการหลี่เต้าผู้นี้ไม่ธรรมดา ไม่เพียงแต่มีพลังที่ยากจะหยั่งถึง สิ่งสำคัญกว่านั้นคือเขายังมีความสามารถที่แม้แต่ราชันกู่ก็ยังกดข่มได้ อาจกล่าวได้ว่าเป็นจุดอ่อนของปรมาจารย์กู่ตระกูลเหมียวของพวกเขา หากทั้งสองฝ่ายปะทะกัน ชะตากรรมของตระกูลเหมียวก็คงจะเป็นเช่นเดียวกับพวกอู่คุน
หลังจากฟังจบ หลี่เต้าก็พยักหน้าเล็กน้อยไม่ได้แสดงสีหน้ามากนัก เพราะเขาเข้าใจดีว่าการรวบรวมตระกูลเหมียวที่ใหญ่โตเช่นนี้ไม่ใช่เรื่องง่าย ทันใดนั้นเหมียวหรงก็กล่าวขึ้นอีกว่า “ที่จริงแล้วหากท่านผู้ว่าการมีเวลา ท่านสามารถติดตามพวกเรากลับไปยังหมู่บ้านเหมียวที่แท้จริงได้”
ดูเหมือนเขายังเกรงว่าหลี่เต้าจะเข้าใจผิดจึงรีบอธิบายต่อทันที “ท่านผู้ว่าการวางใจได้ การเชิญท่านไปไม่ได้มีเจตนาร้ายต่อท่านแต่อย่างใด เพียงแต่คิดว่าหากท่านสามารถไปด้วยตนเอง ด้านหนึ่งท่านจะได้เห็นกับตา อีกด้านหนึ่งก็เป็นการแสดงความจริงใจของพวกเราที่ต้องการเชิญท่านไปเยือน”
เมื่อได้ยินดังนั้นหลี่เต้าก็ลังเลครู่หนึ่งก่อน
