เขาลืมตาขึ้นมองไปยังราชันกู่หยกขาวอย่างไม่ยอมแพ้ มันหลุดพ้นจากการควบคุมของเขาได้แล้ว
เมื่อเห็นภาพนี้ หลี่เต้าก็ชะงักการเคลื่อนไหวไปชั่วขณะ
แต่ถึงเขาจะชะงัก ราชันกู่หยกขาวก็ไม่ได้หยุด
ทว่าครั้งนี้ราชันกู่หยกขาวไม่ได้มุ่งเป้ามาที่เขา แต่กลับกระพือปีกบินตรงไปที่อู๋คุน
เมื่อเข้าใกล้อู๋คุน เสียงร้องอีกครั้งก็ดังออกมาจากปากของมัน
ครั้งนี้ไม่ใช่เสียงครวญคราง แต่เป็นเสียงร้องที่เต็มไปด้วยความโกรธแค้น
ชั่วขณะต่อมา ไอเย็นนับไม่ถ้วนได้พุ่งเข้าใส่อู๋คุนตามการกระพือปีกของมัน
อู๋คุนที่สูญเสียกู่ประจำตัวไปแล้วไม่มีทางหลบหลีกได้เลย ได้แต่เบิกตากว้างรอคอยความตาย
แต่ในตอนนั้นเอง ร่างหนึ่งพลันปรากฏขึ้นขวางกั้นระหว่างราชันกู่หยกขาวกับอู๋คุนอย่างกะทันหัน
เมื่อทุกคนมองเห็นได้ชัดเจนก็ต่างตกตะลึง
หลี่เต้าออกหมัดที่ห่อหุ้มด้วยพลังปราณโลหิต ทำให้ไอเย็นกระจายออกไปทันที
เมื่อเห็นคนตรงหน้าชัดเจน ราชันกู่หยกขาวก็ส่งเสียงร้องออกมา
แม้จะเป็นเสียงร้องแห่งความโกรธ แต่สิ่งที่แตกต่างคือ มันยังมีความหวาดกลัวปะปนอยู่ในนั้นด้วย
ในขณะเดียวกัน อู๋คุนที่รอดพ้นจากความตายมาได้กลับแสดงสีหน้าประหลาดใจ
ในตอนที่เขาคิดว่าตัวเองอาจจะไม่ตายแล้วนั้น จู่ ๆ ก็พบว่ามีหมัดหนึ่งขยายใหญ่อยู่เบื้องหน้าและกำลังเข้ามาใกล้มากขึ้น
