ต้าอยู่ตลอด รู้สึกยินดีอยู่ในใจ คิดว่าผู้ชายก็เหมือนกันหมดนั่นแหละ พี่ใหญ่ที่เซ่อ ๆ ของนางก็เป็นแบบนี้ อาจารย์เองก็เช่นกัน
สุดท้าย มือของหลี่เต้าก็วางลงบนศีรษะของอู๋ไฉ่
ขณะที่อู๋ไฉ่กำลังจะทำท่าเอียงศีรษะเข้าหา นางก็พบว่ามือที่อยู่บนศีรษะเริ่มมีการเคลื่อนไหว
กร๊อบ!
หลังจากเสียงดังนั้น สีหน้าของอู๋ไฉ่ก็แข็งค้างอยู่บนใบหน้า ดวงตาเผยความไม่อยากเชื่อออกมา
ไม่นาน ประกายในดวงตานั้นก็หม่นลงอย่างรวดเร็ว จากนั้นทั้งร่างก็ล้มลงกับพื้นทันที
เมื่อมองดูศพของอู๋ไฉ่ หลี่เต้าพึมพำว่า “เห็นเจ้าน่าสงสาร จึงให้เจ้าตายอย่างสวยงามหน่อย”
…
ในเวลาเดียวกัน
ทางด้านเหมียวเมี่ยวซิน
ขณะนี้ คนตระกูลเหมียวทั้งหมดล้อมรอบเหมียวเมี่ยวซิน สายตาทุกคู่จับจ้องไปที่ราชันกู่หยกขาวในฝ่ามือของนาง
“ราชันกู่!”
เมื่อได้เห็นสภาพอันน่าเวทนาของราชันกู่หยกขาวในระยะใกล้ เหมียวหรงผู้ที่ปกติมักจะสงบนิ่งก็ทรุดตัวลงคุกเข่าและร้องออกมาทันที น้ำตาสองสายไหลออกมาจากดวงตาชราในทันใด
เมื่อเห็นภาพนี้ คนตระกูลเหมียวที่อยู่รอบข้างต่างตกตะลึงไปชั่วขณะ จากนั้นก็รีบคุกเข่าลงต่อหน้าราชันกู่ ผู้ที่หลักแหลมถึงกับเริ่มเช็ดน้ำตาตามไปด้วย
ท่ามกลางฝูงชน เหมียวอวี่คุกเข่าอยู่บนพื้น เขามองภาพตรงหน้าแล้วอดไม่ได้ที่จะกระซิบว่า “ท่านอา ผู้อาวุโสสูงสุดไม่ทำเกินจ
