ว่ายุ่งยากมากกว่านี้ ทว่าตอนนี้กลับง่ายขึ้นมาก
เว้นแต่ว่าความแรงในการโจมตีของราชันกู่หยกขาวจะบดขยี้เขาได้ มิเช่นนั้นต่อให้การป้องกันของหลี่เต้าพังทลาย แต่ด้วยพลังการฟื้นฟูของเขาก็จะสามารถฟื้นคืนกลับมาได้ในเวลาอันสั้น ท้ายที่สุดแล้วผู้ที่ทนไม่ไหวก่อนก็คงจะเป็นราชันกู่หยกขาวเท่านั้น
เมื่อเวลาผ่านไป วิธีการต่อสู้แบบแลกชีวิตของหลี่เต้าก็เริ่มเกิดผล หลังจากที่ซัดราชันกู่หยกขาวจนกระเด็นออกไปอีกครั้ง หลี่เต้าผู้มีประสาทสัมผัสไวก็ได้ยินเสียงแตกร้าวเบาๆ เมื่อเงยหน้ามองเขาเห็นรอยแตกร้าวเล็กๆ ปรากฏขึ้นบนปีกข้างหนึ่งของราชันกู่หยกขาว
เมื่อราชันกู่หยกขาวเกิดปัญหา อู่คุนฝั่งนี้ก็รับรู้ได้ในทันที ชั่วขณะนั้นใบหน้าของเขาดูเลวร้ายถึงขีดสุด
“ทำไมถึงยังสู้ไม่ได้! เกิดปัญหาที่ตรงไหนกันแน่!”
ทว่าอู่คุนมองข้ามสองเรื่องมาโดยตลอด ประการแรกคือไม่ใช่ว่าใครก็สามารถควบคุมราชันกู่ได้ แต่โบราณกาลมาปรมาจารย์กู่และกู่ล้วนเป็นหนึ่งเดียวกัน ทั้งสองขาดสิ่งใดสิ่งหนึ่งไม่ได้ ปรมาจารย์กู่ที่เก่งกาจเท่านั้นจึงจะสามารถดึงพลังของกู่ออกมาได้อย่างสมบูรณ์ ภายใต้การควบคุมของเขาราชันกู่หยกขาวสามารถแสดงพลังได้เพียงครึ่งหนึ่งก็นับว่าดีแล้ว ส่วนประการที่สองนั่นก็คือหลี่เต้าไม่ใช่ผู้ฝึกยุทธ์ธรรมดาทั่วไป
