“ตัวบัดซบ! เจ้าขยับเขยื้อนให้ข้าหน่อยสิ เจ้าไม่ใช่กู่เก้าวงจรธรรมดานะ!”
ที่พูดเช่นนี้เป็นเพราะเพื่อรับมือกับตระกูลเหมียว พวกเขาตระกูลอู่ได้คิดค้นวิชาลับพิเศษสำหรับกู่ขึ้นมาโดยเฉพาะ กู่ที่ถูกฝึกฝนด้วยวิชาลับนี้โดยธรรมชาติแล้วจะสามารถต้านทานราชันกู่ได้ในระดับหนึ่ง
นี่ก็เป็นเหตุผลหนึ่งที่ทำให้กู่ของพวกเขายังพอจะสามารถขยับเขยื้อนได้ภายใต้แรงกดดันของราชันกู่หยกขาว ดังนั้นอู่คุนจึงรู้สึกงุนงงกับปฏิกิริยาของกู่ประจำตัวเขามาก
“อาจารย์!”
ที่ด้านข้างอู่ซินและอีกสองคนมองดูหลี่เต้าที่ค่อยๆ เดินมาทางพวกเขาทั้งสามด้วยสีหน้าเคร่งเครียด พวกเขาไม่เคยคิดเลยว่าในช่วงเวลาสำคัญที่สุด จะมีแขกไม่ได้รับเชิญปรากฏตัวขึ้นเช่นนี้
ภายใต้เสียงเรียกของอู่ซิน อู่คุนค่อยๆ ได้สติกลับคืนมา ตอนนี้เขาเข้าใจแจ่มแจ้งแล้วว่าในสถานการณ์ที่กู่ประจำตัวไม่กล้าต่อต้าน เขาก็เหมือนกับคนของตระกูลเหมียวที่ถูกราชันกู่หยกขาวกดดัน ล้วนเป็นเพียงลูกแกะที่รอถูกเชือด
ในสถานการณ์เช่นนี้ ชัดเจนว่าอีกฝ่ายไม่มีทางปล่อยเขาไปแน่ เช่นนั้นก็เหลือเพียงทางเดียวคือต้องสู้สุดกำลัง อู่คุนเหลือบมองไปที่ราชันกู่หยกขาว ในตอนนี้เขาได้แต่ฝากความหวังทั้งหมดไว้กับราชันกู่หยกขาวเท่านั้น
“พวกเจ้าสองคน จงมอบกู่ประจำตัวทั้งหมดมาให้ข้า!”
ทันใดนั้นอู่คุนก็เอ่ยปากกับอู่ซินและอู่สิงที่อยู่ด้านข้าง อู่ซินและอู่สิงสบตากันครู่หนึ่ง จากนั้นก็หยิบกู่ประจำตัวของตนออกมาอ