กปกคลุมด้วยน้ำแข็ง และมันก็แผ่ขยายออกไปรอบๆ ไม่หยุด
“อู่คุน! เจ้ากล้าดีอย่างไร!”
ก่อนที่หลี่เต้าจะได้คิดอะไรมากไปกว่านี้ สีหน้าของเหมียวหรงและคนอื่นๆ จากตระกูลเหมียวก็พลันเปลี่ยนไปเสียก่อน
บทที่ 337 การเปลี่ยนแปลงของราชันกู่เหมียวอวี่มองปฏิกิริยาของเหล่าผู้อาวุโสรอบข้างด้วยสีหน้างุนงง เขาหันไปถามเสียงเบาว่า “ท่านอา เกิดอะไรขึ้นหรือ?”
เหมียวหงจึงอธิบายเรื่องราวให้ฟังคร่าวๆ หลังจากได้ฟังคำอธิบายของเหมียวหง เหมียวอวี่ก็เข้าใจเหตุผลทั้งหมด
ที่แท้ด้วยเหตุผลพิเศษบางประการ เมื่อกู่ถูกปรมาจารย์กู่เลี้ยงดูจนถึงระดับราชันกู่แล้ว อายุขัยของมันจะยาวนานกว่าปรมาจารย์กู่ในระดับเดียวกันมาก จึงเกิดปรากฏการณ์ที่คนตายแต่กู่ยังมีชีวิตอยู่ ราชันกู่ที่ตระกูลเหมียวของพวกเขากล่าวถึง ล้วนมาจากปรมาจารย์กู่ระดับมหาราชาปรมาจารย์ที่ล่วงลับไปแล้วทั้งสิ้น
โดยทั่วไป เมื่อปรมาจารย์กู่บรรลุถึงระดับมหาราชาปรมาจารย์ หากต้องการแสดงพลังที่แท้จริงของระดับมหาราชาปรมาจารย์ ก็จำเป็นต้องอาศัยความร่วมมือระหว่างปรมาจารย์กู่และราชันกู่ และเมื่อปรมาจารย์กู่เสียชีวิต ราชันกู่ที่เหลืออยู่เพียงลำพังเนื่องจากไม่มีการช่วยเหลือจากปรมาจารย์กู่แล้ว พลังของมันจะลดลงทุกครั้งที่ใช้ ทว่าสามารถฟื้นฟูได้อย่างช้าๆ ด้วยตัวเอง
ดังนั้นราชันกู่จึงมักอยู่ในสภาวะหลับใหลที่แทบไม่มีการใช้พลังงาน และจะตื่นขึ้นเฉพาะเมื่อจำเป็นต้องให้กำเนิดตัวอ่อนราชันก
